Soft Cell – The Space Inside
De geest van Suburbia, de nacht van New York en het definitieve afscheid van Dave Ball
Soms verandert de achtergrond van een nummer volledig hoe je ernaar luistert. Ik was bij de eerste draaibeurt van The Space Inside al enthousiast. Ik hoorde donkere elektronische pop, fantastische synths en onmiddellijk iets van Pet Shop Boys, vooral de stuwende, onheilspellende sfeer van Suburbia.
Maar nu ik het hele verhaal achter het nummer en Danceteria ken, komt The Space Inside nog harder binnen.
Dit is namelijk niet zomaar een nieuwe Soft Cell-single.
Dit is onderdeel van een afscheid.
Danceteria wordt het zesde en definitief laatste studioalbum van Soft Cell en verschijnt op 25 september 2026. Het is een liefdesbrief aan het New York van begin jaren tachtig, de stad waar Marc Almond en Dave Ball hun eerste drie albums opnamen en waar hun muzikale identiteit mede werd gevormd.
En The Space Inside trekt ons rechtstreeks die nacht in.
We belanden in de queer leather bars en seksclubs van het toenmalige Meatpacking District. Een New York dat vies, gevaarlijk, erotisch en spannend tegelijk kon zijn. Nachtbrakers zoeken er naar verlossing terwijl de nacht langzaam begint te rotten.
Dat klinkt behoorlijk Soft Cell.
De elektronische productie van Dave Ball is fantastisch. Donkere synthesizers pulseren onder het nummer en af en toe lijkt de muziek bijna richting rave te bewegen. Toch blijft alles stijlvol en melodieus.
En steeds denk ik:
Suburbia.
Niet omdat Soft Cell de Pet Shop Boys kopieert. Dat zou historisch gezien sowieso een nogal vreemde omkering zijn. Maar dezelfde combinatie van stedelijke dreiging, melancholie en elektronische dansbaarheid is aanwezig.
Ook Sparks spookt ergens door het nummer.
En dan Marc Almond.
Wat zingt hij hier geweldig.
Zijn stem bezit niet meer de jeugdige scherpte van begin jaren tachtig, maar heeft iets veel waardevollers gekregen: geschiedenis. Wanneer Almond over deze nachtelijke wereld zingt, voelt het alsof iemand een stad beschrijft die daadwerkelijk in zijn geheugen bestaat.
En vervolgens krijgt The Space Inside nóg een andere lading.
Dave Ball overleed op 22 oktober 2025.
Twee dagen daarvoor had hij zijn werk aan Danceteria afgerond.
Lees die zin nog maar eens.
Twee dagen.
Daardoor is dit album niet alleen een terugblik op New York en 47 jaar Soft Cell, maar onvermijdelijk ook een eerbetoon aan Ball. Een van de pioniers van de Britse elektronische muziek en simpelweg de helft van Soft Cell.
Marc Almond is daar volkomen duidelijk over geweest: zonder Dave kan er geen nieuw Soft Cell-album meer bestaan.
En daar heeft hij gelijk in.
Soft Cell was nooit alleen de stem van Almond. Het was juist de spanning tussen die dramatische, menselijke stem en de elektronische wereld die Ball eromheen bouwde.
Daarom voelt Danceteria nu als een noodzakelijk eindpunt.
Twaalf nummers – veertien op de uitgebreide cd – die ons meenemen door één etmaal in het New York van begin jaren tachtig. Van de nachtclubs naar een wazige ochtend en vervolgens weer terug richting de nacht.
Wat een prachtig concept voor een laatste plaat.
De Alternatieve Muziekman zegt: ik was al enthousiast over The Space Inside, maar met het verhaal achter Danceteriaerbij wordt het nummer alleen maar indrukwekkender. Ik hoor Pet Shop Boys, absoluut een flinke scheut Suburbia, een beetje Sparks, maar bovenal hoor ik die unieke combinatie van Marc Almond en Dave Ball.
Donker. Seksueel. Melancholisch. Elektronisch.
Soft Cell.
Als Danceteria inderdaad hun laatste muzikale reis wordt, lijkt het erop dat ze niet via de achterdeur vertrekken.
Ze gaan terug naar New York.
Terug naar 1981.
Terug naar de nacht.
En Dave Ball zet nog één keer de synthesizers aan.
★★★★★ (5 van de 5 sterren)
Cijfer: 9,7/10
Hitpotentie: ⭐⭐⭐⭐☆
Verwachting Danceteria: ⭐⭐⭐⭐⭐
The Space Inside is ineens meer dan een geweldige synthpopsingle. Het is een stukje van het laatste muzikale testament van Dave Ball. En als de rest van Danceteria dit niveau haalt, kan Soft Cell afscheid nemen met een album dat hun geschiedenis volledig recht doet.★★★★★ (5 van de 5 sterren)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten