Greta Van Fleet – Saw You Stand
Soms is luisteren een straf
Greta Van Fleet is zo'n band die de meningen al jaren verdeelt. De één hoort de redding van de klassieke rock, de ander hoort een band die wel héél nadrukkelijk in de schaduw van Led Zeppelin blijft staan. Ik behoor meestal tot die tweede groep. Technisch kunnen deze jongens zonder twijfel spelen, maar techniek alleen maakt nog geen geweldig nummer.
Met Saw You Stand hoopte ik eerlijk gezegd op een verrassing.
Die kwam er helaas niet.
Sterker nog: na een paar minuten begon ik vooral naar de eindstreep te verlangen. Dat klinkt misschien hard, maar soms moet een recensent gewoon eerlijk zijn. Niet ieder nummer hoeft geweldig te zijn, en dit is er voor mij eentje waarbij luisteren eerder een straf dan een plezier werd.
De grootste struikelblok blijft de zang van Josh Kiszka. Ik weet dat veel liefhebbers zijn hoge stem fantastisch vinden, maar voor mij slaat het hier volledig door. Waar Robert Plant vroeger kracht, spanning en emotie wist te combineren, klinkt Kiszka in Saw You Stand regelmatig alsof hij zichzelf voorbij probeert te zingen. Het resultaat? Een zanglijn die voor mijn gevoel eerder aan kattengejank doet denken dan aan een meeslepende rockballad.
En dat is jammer.
Want muzikaal zit het best degelijk in elkaar. De gitaren klinken warm, de drums zijn krachtig en de productie is verzorgd. Je hoort dat hier uitstekende muzikanten aan het werk zijn. Maar telkens wanneer de zang weer omhoog schiet, word ik uit het nummer gehaald.
Saw You Stand is duidelijk bedoeld als een grote powerballad. Zo'n nummer waarbij de arena vol telefoons de lucht in gaat en duizenden fans meezingen. Alleen... bij mij gebeurt dat niet. De emotie komt simpelweg niet binnen. Alles voelt overdreven dramatisch, terwijl de melodie me nauwelijks raakt.
Misschien is dat ook wel mijn grootste probleem met Greta Van Fleet. Ze lijken voortdurend bezig om groots te klinken. Maar groot zijn en indrukwekkend zijn, is niet hetzelfde. Soms zit echte emotie juist in eenvoud. Hier wordt alles zo dik aangezet dat het voor mij eerder vermoeiend dan ontroerend wordt.
Toch begrijp ik waarom de band zo'n enorme schare fans heeft opgebouwd. Ze brengen klassieke hardrock terug naar een jong publiek en doen dat met enorm veel overtuiging. Dat verdient respect. Alleen betekent dat niet automatisch dat iedere nieuwe release ook een schot in de roos is.
Voor mij blijft Saw You Stand steken in een overgeproduceerde powerballad die vooral veel volume maakt, maar weinig gevoel oproept. Na afloop bleef er geen melodie hangen, geen kippenvel en geen behoefte om het nummer nog eens op te zetten.
De Alternatieve Muziekman zegt: Greta Van Fleet zal ongetwijfeld weer veel fans blij maken met Saw You Stand, maar ik hoor vooral een band die zichzelf voorbijloopt. De instrumentale kwaliteit staat buiten kijf, maar de zang is voor mijn smaak veel te overdreven en haalt alle emotie uit het nummer. Soms is luisteren gewoon een straf. En deze keer was dat helaas precies het geval.
★★☆☆☆ (2 van de 5 sterren)
Cijfer: 4,8/10
Hitpotentie: ⭐⭐⭐⭐☆
De trouwe rockfans zullen dit massaal omarmen, maar voor mij is dit een powerballad die vooral laat horen dat harder niet altijd beter is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten