Mud van Swim Deep klinkt alsof iemand met modder aan z’n schoenen besluit dat het leven misschien niet zo schoon hoeft te zijn om goed te voelen.
“Mud” heeft die typische Swim Deep-sound: een beetje nonchalant, een beetje dromerig en vooral alsof het allemaal net niet helemaal af hoeft te zijn. Gitaren die licht zweven, een beat die meer slentert dan loopt en een zang die klinkt alsof hij net wakker is geworden en dacht: ach, laat ik dit ook maar even inzingen.
En gek genoeg werkt dat.
Het nummer voelt relaxed, bijna laks, maar nooit lui. Er zit een bepaalde charme in dat losse, dat ongedwongen. Alsof de band geen zin heeft om indruk te maken en daardoor juist iets oprechts neerzet. Een beetje die 90’s vibe waar alles iets rommeliger mocht zijn, maar daardoor ook echter voelde.
Tegelijk blijft “Mud” ook een beetje hangen in diezelfde sfeer. Geen moment waarop het echt loskomt, geen refrein dat je bij de keel grijpt. Het kabbelt. En dat is fijn, zolang je erin zit. Maar het maakt het ook minder memorabel.
Muzikaal zit het ergens tussen Blur in hun meer relaxte momenten en de dromerige kant van DIIV. Alleen mist het net dat scherpe randje dat het echt bijzonder maakt.
Sterren: ★★★★☆
Cijfer: 7,9
Hitpotentie: 7,0
“Mud” bewijst vooral dat een beetje rommel soms precies is wat een nummer nodig heeft.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten