TROYE SIVAN – FF
Gay, glitter en geen enkele behoefte om zich te verontschuldigen.
★★★★½ – 8,5/10
Sommige artiesten maken een videoclip en hopen dat niemand er aanstoot aan neemt. Troye Sivan lijkt vooral te hopen dat de juiste mensen er aanstoot aan nemen. En daar kan ik wel van genieten.
Met FF laat de Australische zanger opnieuw zien dat hij zich niet laat beperken door de verwachtingen van de traditionele popwereld.
En vooral de videoclip valt op.
Dit is een échte gay video.
Niet omdat er ergens voorzichtig een regenboogvlag in beeld verschijnt.
Niet omdat twee mannen elkaar gedurende drie seconden betekenisvol aankijken, waarna de camera snel naar een bloemenvaas draait.
Nee.
Hier mag queer identiteit gewoon zichtbaar zijn.
Zonder verontschuldiging.
Zonder ingewikkelde uitleg.
En zonder dat iemand eerst toestemming hoeft te vragen aan de plaatselijke fatsoenscommissie.
Dat vind ik verfrissend.
Want hoewel homoseksualiteit in de popmuziek tegenwoordig veel zichtbaarder is dan vroeger, blijft er een merkwaardig verschil bestaan tussen wat heteroseksuele artiesten mogen laten zien en wat bij homoseksuele artiesten onmiddellijk discussie oproept.
Een videoclip met schaars geklede vrouwen?
Ach, dat hoort erbij.
Een man die zijn aantrekkingskracht tot andere mannen niet verbergt?
Dan verschijnen de zelfbenoemde bewakers van de beschaving ineens in groten getale.
Blijkbaar is de samenleving bijzonder kwetsbaar zodra twee mannen elkaar aantrekkelijk vinden.
Troye Sivan trekt zich daar gelukkig weinig van aan.
En muzikaal past die onbevangen houding goed bij zijn ontwikkeling.
Hij heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een popartiest die elektronische muziek, dansbare ritmes en een sensuele uitstraling op een herkenbare manier combineert.
Met Rush en Got Me Started liet hij al horen dat queer pop niet voortdurend ernstig of maatschappelijk verantwoord hoeft te zijn.
Je mag ook gewoon plezier hebben.
Dansen.
Flirten.
En een beetje overdrijven.
Bij FF spreekt vooral die vrijheid me aan.
De combinatie van muziek en beeld vormt een uitgesproken popervaring waarin identiteit geen bijzaak is.
En dat maakt de videoclip voor mij interessanter dan een doorsnee verzameling mooie mensen die in een verlaten fabriek staan te bewegen.
Overigens vraag ik me bij dat soort video's altijd af waarom popsterren zo vaak in verlaten fabrieken terechtkomen.
Er zijn toch ook gewoon cafés?
Wat Troye Sivan onderscheidt, is zijn bereidheid om zichtbaar zichzelf te zijn.
Hij hoeft niet voortdurend een groot politiek statement te maken.
Juist de vanzelfsprekendheid is krachtig.
Dat iemand openlijk gay kan zijn, verlangen kan tonen en daar muziek omheen kan maken zonder zich kleiner te maken.
Voor mij is dat een belangrijk onderdeel van moderne popcultuur.
Maar uiteindelijk blijft dit natuurlijk De Alternatieve Muziekman.
En dus moet er ook gewoon naar de muzikale kwaliteit worden gekeken.
Troye Sivan beweegt zich nadrukkelijk richting elektronische, dansbare pop. Dat is niet automatisch mijn favoriete muzikale terrein.
Ik hou doorgaans van iets meer melancholie, spanning en onverwachte wendingen.
De toegankelijkheid van zijn muziek kan soms ten koste gaan van de muzikale verrassing.
Daar zit voor mij ook de belangrijkste beperking.
Een sterke videoclip kan een goed nummer extra uitstraling geven, maar maakt van een gemiddelde compositie nog geen meesterwerk.
Bij FF tilt vooral het totaalplaatje de ervaring naar een hoger niveau.
De combinatie van pop, presentatie en uitgesproken identiteit werkt overtuigend.
En daarvoor verdient Troye Sivan waardering.
Niet omdat hij gay is. Maar omdat hij daar geen seconde ingewikkeld over doet.
Dat is uiteindelijk misschien wel de grootste vooruitgang.
Dat een artiest gewoon zichzelf kan zijn.
Zonder dat iedere videoclip onmiddellijk een maatschappelijk debat hoeft te worden.
Al vermoed ik dat sommige mensen daar toch weer bijzonder veel moeite voor gaan doen.
Die wens ik vooral een rustige avond toe.
Met een kopje thee.
En een andere videoclip.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★½ – 8,5/10
Muziek: ★★★★☆
Uitstraling: ★★★★★
Videoclip: ★★★★★
Originaliteit: ★★★★☆
Queer zichtbaarheid: ★★★★★
Herbeluisterbaarheid: ★★★★☆
Plus: een uitgesproken queer presentatie, zelfverzekerde uitstraling en een videoclip die zich niet inhoudt.
Min: muzikaal had het nummer voor mij nog wat meer spanning en verrassende wendingen mogen hebben.
Voor liefhebbers van: Troye Sivan, Years & Years, Robyn en elektronische queer pop.
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★☆
Eindoordeel: FF laat Troye Sivan zien als een artiest die zijn identiteit niet verstopt en zijn popmuziek met overtuiging presenteert. De videoclip is een belangrijk onderdeel van de ervaring. Een échte gay video. En gelukkig eentje die nergens toestemming voor lijkt te vragen. 8,5/10.
