RECORD OF THE WEEK
The War On Drugs – Who’s That
Mijn verstand zegt Douwe Bob. Mijn hart zegt The War On Drugs. En uiteindelijk bepaalt mijn hart hier de hitlijst.
Soms is Record of the Week kiezen heel eenvoudig.
Je hoort een nummer. Je denkt: klaar. Geen vergadering nodig, geen VAR, geen hertelling.
Deze week was het ingewikkelder.
Want als ik verstandig zou kiezen, had Douwe Bob – Note To Self misschien wel de beste papieren. Het nummer is toegankelijk, radiovriendelijk en heeft behoorlijk wat hitpotentie. Die Danny Vera-achtige Amerikaanse sound kan een groot publiek bereiken.
Alleen heb ik één probleem.
Ik ben De Alternatieve Muziekman. Niet de afdeling marktonderzoek van Radio 2.
En toen kwam The War On Drugs – Who’s That.
Stop de persen.
Verstand tegen gevoel
Bij Douwe Bob hoor ik waarom het zou kunnen werken.
Bij The War On Drugs voel ik waarom muziek überhaupt belangrijk voor mij is.
Dat is het verschil.
Who’s That duurt iets meer dan vijf minuten. Voor The War On Drugs is dat ongeveer een tussendoortje. Maar Adam Granduciel heeft geen seconde meer nodig.
Het nummer begint zonder grote gebaren. Geen refrein dat binnen twintig seconden op zijn knieën smeekt om een Spotify-playlist. Geen productie die onmiddellijk met alle deuren tegelijk slaat.
Het groeit.
Een ritme.
Een gitaar.
Een synthesizer.
Nog een laag.
Die typische stem van Granduciel.
En voordat ik goed en wel doorheb wat er gebeurt, zit ik alweer midden in dat prachtige landschap waarin The War On Drugs al jaren bijna alleenrecht heeft.
Amerikaanse wegen.
Een ondergaande zon.
Melancholie.
Beweging.
Alsof Bruce Springsteen, Dire Straits en een stapel oude synthesizers gezamenlijk besloten hebben om een eindeloze autorit te maken.
Alleen klinkt het uiteindelijk vooral als:
The War On Drugs.
Vijf minuten die te kort duren
Dat is misschien wel het grootste compliment.
Vijf minuten kunnen lang zijn.
Heel lang.
Zet het verkeerde nummer op en na drie minuten kijk ik naar de klok alsof ik bij de tandarts zit te wachten terwijl iemand vergeten is te vertellen dat de tandarts met vakantie is.
Bij Who’s That gebeurt het tegenovergestelde.
Is het nu al afgelopen?
Nog een keer.
En precies daar wordt mijn Record of the Week bepaald.
Niet door de vraag welk nummer de grootste hit kan worden.
Niet door streams.
Niet door radioformats.
Maar door die ene eenvoudige vraag:
welk nummer wil ik onmiddellijk opnieuw horen?
The War On Drugs wint.
Ruimschoots.
Mijn hart heeft dus gewonnen
En misschien is dat juist het hele idee achter De Alternatieve Muziekman.
Ik kan best erkennen dat een nummer commercieel slim gemaakt is zonder er zelf verliefd op te worden.
Douwe Bob maakt met Note To Self een degelijk nummer. Zijn stem past bij het genre, het klinkt professioneel en ik begrijp volledig waarom anderen ermee weglopen.
Maar mijn hart blijft er rustig onder.
Bij Who’s That niet.
Daar gebeurt iets.
Die gitaren krijgen steeds meer ruimte. De synths liggen prachtig onder het nummer. De drums duwen zonder te forceren. En Granduciel doet wat hij zo goed kan: hij laat een nummer niet ontploffen, maar langzaam openvallen.
Hemels.
Gewoon hemels.
De Alternatieve Muziekman zegt
Dus heb ik twee kandidaten.
Douwe Bob: waarschijnlijk meer directe hitpotentie.
The War On Drugs: aanzienlijk minder geschikt voor mensen die na twee minuten alweer naar het volgende nummer willen.
Mijn verstand zegt misschien:
Douwe.
Mijn hart zegt zonder enige twijfel:
THE WAR ON DRUGS.
En gelukkig heb ik ooit besloten dat bij muziek het hart de doorslag mag geven.
Anders kunnen we net zo goed een Excelbestand Record of the Week laten kiezen.
Dus:
🏆 RECORD OF THE WEEK: THE WAR ON DRUGS – WHO’S THAT
★★★★★ – 5 van de 5 sterren
Cijfer: 9,7/10
Gitaren: ⭐⭐⭐⭐⭐
Synths: ⭐⭐⭐⭐⭐
Opbouw: ⭐⭐⭐⭐⭐
Melancholie: ⭐⭐⭐⭐⭐
Sfeer: ⭐⭐⭐⭐⭐+
Herluisterwaarde: ⭐⭐⭐⭐⭐+
Hitpotentie: ⭐⭐⭐⭐☆
INDIE TOP 20-potentie: 🔴🔴🔴🔴🔴
Hart gewonnen: ❤️❤️❤️❤️❤️
Douwe Bob had misschien mijn verstand kunnen overtuigen. The War On Drugs had daar helemaal geen belangstelling voor. Die ging rechtstreeks naar mijn hart. En daar wordt deze week de Record of the Week uitgereikt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten