Douwe Bob – Note To Self
Waarschuwing: Douwe Bob én country. Voor mij een levensgevaarlijke combinatie. En inderdaad… sorry Douwe.
Ik zag de naam Douwe Bob en daarna de omschrijving country.
Dan weet ik dat ik voorzichtig moet zijn.
Ik heb namelijk niet zoveel met Douwe Bob en country is al helemaal niet mijn natuurlijke leefomgeving. Zet er een donkere synthesizer onder, maak het een beetje melancholisch en laat iemand uit Manchester nors naar de grond kijken: dan ben ik vrij eenvoudig om.
Maar Nashville?
Daar moet harder gewerkt worden voor mijn punten.
En Note To Self is ook nog eens écht in Nashville opgenomen. Douwe Bob schreef het samen met Christian Stalnecker, Peter Daniel Newman en Stijn van Dalen; Stalnecker produceerde de opname. Het nummer verscheen op 31 augustus en staat los van zijn eerder dit jaar verschenen album Outcast Town.
Dus vooruit.
Koptelefoon op.
Alle vooroordelen even in de gang zetten.
Play.
En…
Nee.
Sorry Douwe.
Danny Vera staat ergens om de hoek
Ik hoor onmiddellijk dat dit vakkundig gemaakt is.
Douwe Bob kan zingen. Daar hoeven we niet kinderachtig over te doen. Zijn stem past uitstekend bij dit soort Amerikaanse roots-, country- en singer-songwritermuziek.
Maar ik krijg er een behoorlijk Danny Vera-gevoel bij.
En daarmee bedoel ik niet dat het een kopie is. Meer diezelfde wereld van zorgvuldig gemaakte, Amerikaanse retro-pop waarin alles warm, rond en professioneel klinkt.
Voor veel mensen waarschijnlijk precies de aanbeveling die ze nodig hebben.
Voor mij is het eerder een waarschuwingssticker.
Want ik mis rafelranden.
Ik mis iets onverwachts.
Een akkoord dat even schuurt. Een gitaar die uit de bocht vliegt. Een synthesizer die per ongeluk uit 1983 komt aanwaaien.
Iets!
Note To Self blijft mij te veel binnen de lijntjes.
En dat is eigenlijk jammer, want inhoudelijk is het behoorlijk persoonlijk. Het nummer gaat terug naar een les van zijn vader: belangrijke gedachten moet je opschrijven. Nu Douwe zelf vader is, kijkt hij naar wat hij daarvan wil doorgeven aan zijn eigen kinderen.
Dat vind ik oprecht mooi.
Het probleem zit dus niet in het verhaal.
Het zit in mijn oren.
En dan even een totaal onbelangrijk zijweggetje
Die snor.
Douwe.
Die pornosnor staat je niet goed.
Zo.
Dat moest er even uit.
Heeft werkelijk niets met de muzikale kwaliteit van Note To Self te maken en waarschijnlijk denkt de halve Nederlandse bevolking er totaal anders over.
Maar dit is De Alternatieve Muziekman en soms slaan we tijdens een recensie gewoon even een zijstraat in.
We keren terug naar de muziek.
Amerika denkt er blijkbaar anders over
En daar wordt mijn oordeel trouwens behoorlijk gerelativeerd.
Een eerdere uitvoering van Note To Self trok namelijk de aandacht van Zac Brown. Douwe Bob werd vervolgens uitgenodigd om het nummer met de Zac Brown Band te spelen in de Verenigde Staten, onder andere voor zo'n 20.000 mensen in Pittsburgh.
Kijk.
Dan kun je natuurlijk moeilijk zeggen dat Douwe niet begrijpt hoe je dit genre moet maken.
Hij begrijpt het waarschijnlijk uitstekend.
Ik ben alleen niet de doelgroep.
En dat onderscheid vind ik belangrijk.
Een nummer kan goed gemaakt zijn en tóch helemaal niets met mij doen.
De Alternatieve Muziekman zegt
Na een paar luisterbeurten verandert mijn oordeel nauwelijks.
Het persoonlijke verhaal waardeer ik.
Zijn zang is prima.
Het vakmanschap hoor ik.
Maar muzikaal blijft het voor mij te glad, te Amerikaans en vooral te country.
Ik krijg nergens het gevoel: nog één keer!
En juist dat is uiteindelijk mijn belangrijkste graadmeter.
Dus nee, Douwe.
We gaan elkaar met Note To Self niet vinden.
Maar misschien moet ik zelf ook een briefje schrijven:
Note to self: niet iedere goede zanger hoeft muziek te maken die jij leuk vindt.
En daaronder:
P.S. Die snor nog even heroverwegen.
★★★☆☆ – 3 van de 5 sterren
Cijfer: 6,5/10
Zang: ⭐⭐⭐⭐☆
Persoonlijk verhaal: ⭐⭐⭐⭐½
Vakmanschap: ⭐⭐⭐⭐☆
Danny Vera-factor: ⭐⭐⭐⭐☆
Countryfactor: 🤠🤠🤠🤠🤠
Verrassing: ⭐⭐☆☆☆
: Herluisterwaarde voor mij:⭐½☆☆
Hitpotentie: ⭐⭐⭐⭐☆
INDIE TOP 20-potentie: 🔴🔴½⚪⚪
Pornosnor: ⭐☆☆☆☆
Note to self: Douwe Bob kan uitstekend country maken. Note to Douwe: ik hoef er alleen niet naar te luisteren. En over die snor hebben we het een andere keer nog wel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten