DECEITS – The First Day Of Fall
Een beetje The Cure? Nou… zeg maar gerust een flinke scheut. En daar hoor je mij niet over klagen
Het is 1 september.
En dan verschijnt er een nummer dat The First Day Of Fall heet.
Kijk, daar hou ik al van.
Alleen hebben we meteorologisch nog een klein probleem: buiten probeert de zomer waarschijnlijk nog gewoon door te gaan. DECEITS trekt ondertussen de gordijnen dicht, zet een donkere baslijn aan en besluit dat de herfst begonnen is.
Prima.
Ik ga wel mee.
DECEITS komt uit Los Angeles en bestaat rond Kevin Moreno en drummer Francisco Saenz. De band noemt zijn muziek zelf passionate post-punk: te romantisch voor de punks en te fel voor de goths. Ze verwerken naast klassieke postpunk ook invloeden uit de Spaanstalige muziek waarmee de leden opgroeiden.
En dan zet ik The First Day Of Fall op.
Mijn eerste gedachte?
The Cure.
Mijn tweede gedachte?
Nog steeds The Cure.
Maar dat bedoel ik absoluut niet als verwijt.
DECEITS noemt zelf The Cure, The Chameleons, Sad Lovers & Giants en The Danse Society als belangrijke invloeden. Hun debuutalbum If There's No Heaven... was al nadrukkelijk een liefdesbrief aan die donkere postpunk- en new-wavewereld.
Dus nee, ik verbeeld het me niet.
Je hoort vooral dat heerlijke contrast dat The Cure op zijn beste momenten ook beheerste: de muziek wil bewegen terwijl het gevoel eigenlijk onder een dekentje wil verdwijnen.
De gitaren hebben vaart.
De ritmesectie jaagt het nummer vooruit.
Daaronder liggen donkere, bijna gothic synthesizers.
En Kevin Moreno zingt alsof september niet de maand is waarin de bladeren langzaam verkleuren, maar waarin iemand zojuist persoonlijk heeft besloten de zon uit te schakelen.
Heerlijk.
Het bijzondere is dat achter die energieke muziek een behoorlijk donker verhaal zit. Moreno schreef het nummer op de ochtend vóór zijn verjaardag, tijdens een pessimistische en verdrietige periode. De tekst draait om het gevoel dat je juist op een dag die gelukkig zou moeten zijn liever helemaal niet aanwezig wilt zijn. De band koos bewust voor energieke gitaren en een punkachtige ritmesectie als contrast met die sombere tekst.
En dát maakt het nummer voor mij veel interessanter.
Want een verdrietige tekst onder een langzaam pianootje?
Kan.
Maar verdriet onder dansbare postpunk vind ik vaak veel spannender.
Je voeten zeggen:
"Kom, bewegen."
Je hoofd zegt:
"Volgens mij gaat het helemaal niet zo goed."
Welkom bij postpunk.
Bovendien duurt The First Day Of Fall slechts 2:42. Moreno speelt hier zang, gitaar, bas, synthesizer én piano; Saenz verzorgt de drums. Het nummer verscheen vandaag via Get Better Records.
Geen seconde te lang dus.
De Alternatieve Muziekman zegt
The First Day Of Fall is volledig mijn straatje.
Donkere bas.
Postpunkgitaren.
Gothic synths.
Melancholie.
En inderdaad:
een flinke dosis The Cure.
Misschien zelfs iets uit de periode waarin Robert Smith nog niet iedere vrijdag verliefd was en de maandag vooral grijs mocht blijven.
Maar DECEITS maakt er voldoende iets eigens van. Vooral die combinatie van snelheid en zwaarmoedigheid werkt uitstekend.
En dan die timing.
Op 1 september The First Day Of Fall uitbrengen.
Eigenlijk klopt het meteorologisch niet helemaal.
Maar muzikaal?
De herfst mag beginnen.
Doe de jas maar aan.
The Cure op de achtergrond.
DECEITS iets harder.
★★★★½ – 4,5 van de 5 sterren
Cijfer: 9,2/10
The Cure-factor: ⭐⭐⭐⭐½
Postpunk: ⭐⭐⭐⭐⭐
Herfstgevoel: 🍂🍂🍂🍂🍂
Donkere sfeer: ⭐⭐⭐⭐⭐
Herluisterwaarde: ⭐⭐⭐⭐⭐
Hitpotentie: ⭐⭐⭐⭐☆
The First Day Of Fall verschijnt op 1 september. Buiten mag het officieel nog zomer proberen te zijn, maar DECEITS heeft Robert Smith alvast gebeld: de herfst kan beginnen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten