RECORD OF THE WEEK
En ineens hoor ik tijdens het refrein, héél ver in de verte, iets van Coldplay – Yellow. En dat bedoel ik als een groot compliment.
Soms weet je na één luisterbeurt genoeg. Niet omdat een nummer onmiddellijk alles prijsgeeft, maar omdat er ergens een moment zit waarop je denkt: ja, daar is-ie.
Dat heb ik met Parachute van Bente.
Het nummer begint rustig. Bente zingt dichtbij en de productie geeft haar stem voldoende ruimte. Geen batterij aan effecten en gelukkig ook geen producer die na twintig seconden denkt dat er dringend twaalf extra lagen overheen moeten.
Gewoon rustig beginnen.
En dan komt dat refrein.
Daar gebeurde bij mij iets.
Heel, heel, héél ver in de verte hoor ik ineens Yellow van Coldplay.
Niet meteen Chris Martin bellen, want Parachute klinkt absoluut niet als een kopie van Yellow. De melodie is anders en Bente heeft duidelijk haar eigen nummer gemaakt.
Het gaat mij om het gevoel.
Dat moment waarop een lied ineens openbreekt. De melodie wordt groter en warmer en er komt licht in het nummer. Alsof je de gordijnen opendoet na een hele dag grijs weer.
Dat gevoel gaf Yellow mij ooit ook.
En dat vind ik een behoorlijk groot compliment.
Wat Bente bovendien goed doet, is dat ze nergens probeert te bewijzen hoe goed ze kan zingen. Haar stem blijft kwetsbaar en menselijk. Ze houdt juist iets in. Daardoor komt dat refrein nóg beter binnen.
Ook de titel werkt uitstekend. Een parachute heb je immers pas nodig nadat je besloten hebt te springen.
Muzikaal gebeurt eigenlijk hetzelfde.
Het nummer staat eerst nog even aan de rand.
Dan springt Bente.
En bij het refrein:
parachute open.
Daar is het.
Het knappe is dat Parachute vervolgens nergens overdreven groot of glad wordt. De melodie mag het zware werk doen. Precies zoals ik het graag hoor: emotie hoeft niet met een gele markeerstift aangegeven te worden.
En ja, mijn muzikale wereld bestaat meestal uit Britse alternatieve bands, donkere synthesizers, shoegaze en zangers die klinken alsof november persoonlijk iets tegen ze heeft.
Maar een goed liedje blijft een goed liedje.
En Parachute is gewoon een verdomd goed liedje.
De Alternatieve Muziekman zegt
Prachtige opbouw, sterke stem en vooral een refrein dat me iedere keer opnieuw pakt.
Heel even hoor ik daar, kilometers verderop, Yellow voorbij zweven.
Niet als kopie.
Als gevoel.
★★★★★ 5/5
Cijfer: 9,5/10
Hitpotentie: ⭐⭐⭐⭐⭐
INDIE TOP 20-potentie: ⭐⭐⭐⭐⭐
🏆 RECORD OF THE WEEK
Bente springt. De parachute gaat open. En De Alternatieve Muziekman zweeft deze week gewoon mee.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten