GRAZER – PARADISE
De titel is in ieder geval geslaagd
★★★★☆ 8/10
Soms moet je als recensent een heel verhaal ophangen over een titel.
Wat bedoelt de artiest ermee? Is het ironisch? Zit er een diepere laag achter? Moeten we eerst drie interviews lezen voordat we begrijpen waarom een nummer Paradise heet?
Bij GRAZER kunnen we dat allemaal overslaan.
Dit klinkt gewoon als Paradise.
Titel geslaagd.
GRAZER maakt muziek waarin dreampop, shoegaze en elektronische indie lekker tegen elkaar aan liggen. Niet op een manier waarbij de gitaren je huiskamer binnenstormen en het meubilair verbouwen. Nee, alles zweeft.
En bij Paradise zweeft het behoorlijk lekker.
Vanaf de eerste seconden hangt er zo'n warme, bijna wazige sfeer rond het nummer. De zang lijkt niet vóór de muziek te staan, maar er middenin te verdwijnen. Synthesizers en gitaren vloeien in elkaar over en ondertussen ontstaat een melodie die nergens nadrukkelijk aan je mouw trekt.
Je hoeft er niet achteraan.
Het nummer komt vanzelf naar je toe.
Dat is meteen het verschil met Moon Panda – Satellite, dat ik onlangs een 7 gaf. Ook mooi. Ook dromerig. Maar daar bleef ik wachten op het moment waarop de panda eindelijk een keer zou bijten.
Bij GRAZER gebeurt nét iets meer.
Paradise heeft beweging.
Onder die zachte buitenkant zit voldoende spanning om het nummer niet als muzikaal behang te laten eindigen. De productie heeft diepte en vooral met een goede koptelefoon hoor je hoeveel kleine dingen er achter die melodie gebeuren.
En ja, dit ligt gevaarlijk dicht bij mijn muzikale zwakke plek.
Een beetje Still Corners.
Een beetje Beach House.
Een vleugje shoegaze.
Gooi daar melancholie overheen en De Alternatieve Muziekman begint vanzelf moeilijk te kijken terwijl hij eigenlijk gewoon zit te genieten.
Toch is Paradise niet perfect.
Want ook GRAZER kent het gevaar van dit genre: als alles mooi klinkt, kan schoonheid uiteindelijk voorspelbaar worden.
Ik had graag één moment gehoord waarop het nummer volledig uit zijn eigen droom ontwaakt. Een gitaar die ineens harder binnenkomt. Een baslijn die de boel omgooit. Een onverwachte wending waardoor je denkt: ho, wacht even.
Dat gebeurt niet helemaal.
Maar waar Satellite mij nét te veilig was, heeft Paradise genoeg melodie en sfeer om een stap hoger te eindigen.
En soms moet je muziek ook niet ingewikkelder maken dan ze is.
Niet ieder nummer hoeft je wereldbeeld te veranderen.
Soms wil je drie of vier minuten verdwijnen.
Ogen dicht.
Koptelefoon op.
De buitenwereld even uit.
En als een nummer Paradise heet en je na een minuut daadwerkelijk het gevoel geeft dat je ergens anders bent, dan heeft de artiest zijn werk behoorlijk goed gedaan.
GRAZER belooft met de titel het paradijs.
Of we er werkelijk zijn aangekomen weet ik niet.
Maar het uitzicht onderweg is verdomd mooi.
DE ALTERNATIEVE MUZIEKMAN
★★★★☆ 8/10
Plus: prachtige dromerige sfeer en sterke productie
Min: had nog één onverwachte uitbarsting kunnen gebruiken
Voor liefhebbers van: Still Corners, Beach House, shoegaze en dreampop
INDIE TOP 20-potentie: ★★★★☆
Eindoordeel: GRAZER noemt het Paradise. Gevaarlijke titel. Maar deze keer klopt hij behoorlijk goed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten