Peter Gabriel – Looking for the Happy (Dark-Side Mix)
Ja hoor, Peter. Alwéér schitterend. En in deze donkere mix hoor ik in de verte ineens de geest van So rondlopen.
Het begint zo langzamerhand een beetje vervelend te worden.
Peter Gabriel brengt iets nieuws uit. Ik luister. Ik vind het schitterend.
Volgende.
Nee, zo gemakkelijk gaan we er natuurlijk niet vanaf, want Looking for the Happy (Dark-Side Mix) verdient meer. De Bright-Side Mix verscheen eind augustus als negende voorproefje van het nieuwe album o\i. Zoals Gabriel dit jaar consequent doet, volgt bij nieuwe maan de alternatieve mix: Mark ‘Spike’ Stent verzorgt de Bright-Side-versies, Tchad Blake de Dark-Side Mixes.
En juist bij dit nummer gebeurt er iets waardoor mijn muzikale geheugen onmiddellijk begint te kriebelen.
Ik hoor So.
Niet letterlijk. Dit is geen verloren nummer uit 1986 en Gabriel probeert gelukkig ook niet zijn eigen verleden na te bouwen. Maar ergens in de klank, de ritmes, de blazers, die donkere ruimte rondom zijn stem en vooral de manier waarop het nummer langzaam openbloeit, voel ik iets van die periode.
Een heel verre echo.
En voor mij is dat een enorm compliment.
Acht minuten? Prima.
Looking for the Happy duurt ruim acht minuten.
Bij Peter Gabriel is dat inmiddels geen waarschuwing maar bijna een aanbeveling. Ook de Bright-Side-versie nam uitgebreid de tijd om zijn verschillende ideeën uit te werken.
En er gebeurt nogal wat.
Manu Katché op drums. Tony Levin op bas. David Rhodes op elektrische gitaar. Piano en synthesizers van Gabriel zelf. Daarnaast zitten er trompet, trombone en flugelhorn van Josh Shpak in het arrangement. Gabriel schreef en produceerde het nummer zelf.
Eigenlijk is dat natuurlijk de oude Gabriel-familie.
Katché. Levin. Rhodes. Gabriel.
Alleen die namen al en ik zit goed.
Maar de Dark-Side Mix geeft alles een andere kleur. Tchad Blake staat erom bekend Gabriels muziek niet simpelweg donkerder te maken door ergens een knop met het opschrift DONKER naar rechts te draaien. Hij zoekt vreemde hoekjes op, laat ritmes anders binnenkomen en maakt van een mix bijna een nieuwe interpretatie.
En hier vind ik dat heerlijk.
Op zoek naar geluk
Ook het onderwerp bevalt me.
Gabriel heeft zelf verteld dat hij het altijd gemakkelijker vond om verdrietige liedjes te schrijven dan vrolijke. Daarom wilde hij zichzelf uitdagen. Hij zocht naar een groove waarop je bijna vanzelf wilt bewegen, terwijl het refrein juist als een viering van geluk moest voelen. Naarmate hij ouder wordt, probeert hij bewuster te kijken naar wat hem nú gelukkig en dankbaar maakt.
Dat vind ik mooi.
Want Looking for the Happy is geen goedkoop:
KOM OP MENSEN, WEES BLIJ!
Gelukkig maar.
Gabriel zoekt.
Dat ene woord is belangrijk.
Geluk wordt hier niet gepresenteerd als iets wat je bij de klantenservice kunt bestellen en morgen tussen 14.00 en 18.00 uur wordt bezorgd.
Het beweegt.
Het verdwijnt.
Het komt terug.
En muzikaal gebeurt precies hetzelfde.
En daar is ineens So
Vooral in deze Dark-Side Mix krijg ik dat gevoel.
Die combinatie van organische drums, diepe bas, elektronica, blazers en Gabriels stem brengt me af en toe terug naar de wereld van So.
Niet naar Sledgehammer als hit.
Meer naar de klankwereld van het album.
Warm én vreemd.
Menselijk én technologisch.
Donker, maar nooit uitzichtloos.
En dan die stem.
Peter Gabriel is inmiddels 76, maar ik hoor nergens iemand die muzikaal achterom zit te kijken. Hij klinkt nieuwsgierig. Alsof hij nog steeds denkt:
wat gebeurt er als ik dát geluid daar zet?
Dat is misschien waarom ik hem zo goed blijf vinden.
De Alternatieve Muziekman zegt
Ja hoor.
Peter weer schitterend.
Ik kan er moeilijk iets anders van maken.
Sterker nog: ik denk dat ik deze Dark-Side Mix uiteindelijk interessanter vind dan de Bright-Side Mix. Die eerste versie liet meer zon binnen; deze versie geeft mij meer plekken om in rond te dwalen.
En bij Peter Gabriel wil ik graag verdwalen.
Dat nieuwe album o\i wordt gedurende 2026 nummer voor nummer opgebouwd, waarna het complete album aan het einde van het jaar zichtbaar wordt.
Mijn verwachtingen zijn inmiddels absurd hoog.
Dat is Gabriels eigen schuld.
Als je op je 76e nog muziek maakt waardoor ik soms aan So moet denken zonder dat het ook maar een seconde als nostalgie klinkt, dan doe je iets behoorlijk goed.
★★★★★ – 5 van de 5 sterren
Cijfer: 9,7/10
Peter Gabriel: ⭐⭐⭐⭐⭐
Tchad Blake / Dark-Side Mix: ⭐⭐⭐⭐⭐
Manu Katché & Tony Levin: ⭐⭐⭐⭐⭐
Opbouw: ⭐⭐⭐⭐⭐
Blazers: ⭐⭐⭐⭐½
Donkere sfeer: ⭐⭐⭐⭐⭐
So-gevoel: ⭐⭐⭐⭐½
Herluisterwaarde: ⭐⭐⭐⭐⭐
Hitpotentie: ⭐⭐⭐⭐☆
INDIE TOP 20-potentie: 🔴🔴🔴🔴🔴
Verwachting o\i: ⭐⭐⭐⭐⭐+
Looking for the Happy? Peter Gabriel hoeft wat mij betreft niet verder te zoeken. Het zit ergens tussen de bas van Tony Levin, de drums van Manu Katché en een verre echo van 1986. Ja hoor Peter. Alwéér schitterend.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten