Dexys Midnight Runners – Once A Man, Twice A Child
Pfff… dit komt binnen. Het nummer, de tekst én de beelden. Soms wordt ouder worden ineens heel dichtbij
Je kent Dexys Midnight Runners natuurlijk van Come On Eileen, Geno en The Celtic Soul Brothers. Liedjes waarbij je bijna automatisch denkt aan beweging, viool, soul en Kevin Rowland die altijd klinkt alsof zingen voor hem nét iets persoonlijker is dan voor andere mensen.
En dan komt Once A Man, Twice A Child.
Pfff.
Dit is andere koek.
Geen nostalgische poging om nog één keer 1982 na te spelen. Geen Come On Eileen deel 2 omdat de pensioenpot misschien tegenvalt.
Dit is een 72-jarige Kevin Rowland die naar het einde van het leven kijkt.
En vooral naar zijn vader.
Het nummer is gebaseerd op iets wat Rowland werkelijk heeft meegemaakt. Zijn vader was volgens hem vroeger een strenge man. Vijf jaar voor zijn overlijden kreeg hij een beroerte. Daarna veranderde hij en werd hij zachter en bijna kinderlijk. Kevin hielp zijn vader met zijn veters, knoopte zijn overhemd dicht en zag hoe de rollen tussen vader en zoon langzaam werden omgedraaid.
En als je dát eenmaal weet, komt het nummer nog harder aan.
De titel zegt eigenlijk alles:
Once A Man, Twice A Child.
Eerst ben je een kind.
Dan word je volwassen.
Sterk.
Zelfstandig.
Je zorgt misschien zelf voor kinderen.
En uiteindelijk kan er een moment komen waarop anderen weer voor jou moeten zorgen.
Dat klinkt bijna als een eenvoudige levenswijsheid.
Totdat je het ziet gebeuren.
Dan is er niets eenvoudigs meer aan.
Geen sentiment met een grote rode strik
Wat ik zo goed vind, is dat Rowland niet probeert om er een overdreven tranentrekker van te maken.
De muziek blijft relatief ingetogen. Producer David Holmes geeft het nummer ruimte en laat vooral Rowlands verhaal spreken. Holmes was zelfs zo onder de indruk van de eerste demo die Kevin hem stuurde dat dit uiteindelijk de aanleiding werd voor hun samenwerking aan het nieuwe album LOVE.
En die stem van Kevin…
Die hoeft niet mooi te zijn.
Sterker nog:
hij móét hier helemaal niet mooi zijn.
Je hoort de leeftijd.
Je hoort rafelranden.
Je hoort iemand die niet vanaf een vel papier een verhaal over een vader staat voor te dragen, maar teruggaat naar een moment dat werkelijk iets met hem heeft gedaan.
Daarom werkt ook de video zo sterk.
Het liedje en de beelden versterken elkaar zonder dat er een bord in beeld verschijnt met:
HIER MOET U HUILEN.
Gelukkig.
Je begrijpt het zelf wel.
En dan komt dat nieuwe album
Once A Man, Twice A Child staat op LOVE, het nieuwe album dat op 4 september verschijnt via Heavenly Recordings. Het is mogelijk zelfs het laatste album van Dexys Midnight Runners. De plaat gaat niet alleen over romantische liefde, maar over familie, ouder worden, verlies, verzoening en herinneringen uit Rowlands eigen leven.
En ineens krijgt die simpele albumtitel LOVE veel meer betekenis.
Liefde is niet alleen iemand zoenen onder een straatlantaarn.
Liefde is soms ook:
de veters van je vader strikken omdat hij het zelf niet meer kan.
Dat vind ik misschien wel de mooiste gedachte achter dit nummer.
De Alternatieve Muziekman zegt
Dit is er eentje waarbij mijn gebruikelijke grapjes even minder belangrijk worden.
Once A Man, Twice A Child raakt een plek waar popmuziek niet zo vaak durft te komen: de kwetsbaarheid van ouder worden en het moment waarop een ouder langzaam degene wordt voor wie jij moet zorgen.
En Kevin Rowland heeft het meegemaakt.
Dat hoor je.
Dit is geen liedje dat probeert ontroerend te zijn.
Het ís ontroerend.
En juist daarom komt het binnen.
Pfff.
Wat een nummer.
Wat een tekst.
Wat een verhaal.
En wat een voorproefje van een album dat ineens heel hoog op mijn luisterlijst staat.
★★★★★ – 5 van de 5 sterren
Cijfer: 9,7/10
Tekst: ⭐⭐⭐⭐⭐
Emotie: ⭐⭐⭐⭐⭐
Kevin Rowland: ⭐⭐⭐⭐⭐
Video: ⭐⭐⭐⭐⭐
Kwetsbaarheid: ⭐⭐⭐⭐⭐
Herluisterwaarde: ⭐⭐⭐⭐⭐
Hitpotentie: ⭐⭐⭐☆☆
Raakpotentie: ❤️❤️❤️❤️❤️
Ooit houdt je vader je hand vast omdat jij nog niet alleen kunt lopen. En soms draait het leven dat uiteindelijk om. Dexys heeft daar een liedje over gemaakt. Meer hoeft er eigenlijk niet gezegd te worden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten