Hooverphonic – Second Life (feat. Jasper Erkens)
Typisch Hooverphonic en tóch verrassend. Dat klinkt tegenstrijdig. Tot je ‘Second Life’ hoort.
Hooverphonic komt samen met Jasper Erkens behoorlijk onverwacht uit de hoek.
En tegelijkertijd denk ik binnen een halve minuut:
ja hoor, dit is Hooverphonic.
Dat klinkt paradoxaal, hè?
Toch is dat precies wat Second Life zo interessant maakt.
Hooverphonic heeft inmiddels zo'n herkenbare muzikale handtekening dat je nauwelijks een naam bij een nummer nodig hebt. Die filmische productie. De melancholie. Elektronica die nooit goedkoop klinkt. En altijd dat gevoel alsof ieder instrument eerst netjes toestemming heeft gevraagd voordat het de studio binnen mocht.
Maar bij Second Life gebeurt er iets anders.
Er zit meer beweging in.
Meer speelsheid.
Misschien zelfs een klein beetje onrust.
En daar komt Jasper Erkens om de hoek kijken.
Geen gastzanger voor de sier
Dat vind ik meteen een van de sterkste kanten van het nummer.
Erkens voelt niet als iemand die is toegevoegd omdat tegenwoordig achter iedere titel feat. moet staan.
Hij voegt daadwerkelijk iets toe.
Zijn stem geeft Second Life een andere kleur en zorgt voor een spannend contrast met die bekende Hooverphonic-wereld. Het nummer blijft stijlvol en sfeervol, maar krijgt tegelijkertijd een fris randje.
Alsof je in een vertrouwde woonkamer komt en iemand ondertussen alle meubels twintig centimeter heeft verschoven.
Je kent de kamer.
Maar je loopt toch bijna tegen de tafel.
Precies genoeg verandering dus.
En muzikaal zit het opnieuw uitstekend in elkaar.
Hooverphonic begrijpt als weinig andere bands hoe belangrijk ruimte is. Niet ieder gaatje hoeft dichtgeplamuurd te worden met een synthesizer, strijker, koortje en iemand die op de achtergrond nog enthousiast een tamboerijn heeft gevonden.
Soms is wat je niet speelt minstens zo belangrijk.
Dat hoor je hier.
Filmisch zonder James Bond te spelen
Hooverphonic heeft natuurlijk altijd iets filmisch gehad.
Bij sommige nummers zie je bijna vanzelf de aftiteling van een film voorbijkomen.
Ook Second Life heeft die kwaliteit.
Donkere elektronica.
Een mooie bas.
Subtiele details.
Stemmen die door de productie bewegen in plaats van erbovenop geplakt te worden.
Maar gelukkig probeert het nummer niet overdreven dramatisch te worden.
Geen:
KIJK EENS HOE FILMISCH WIJ ZIJN!
Daar is Hooverphonic veel te ervaren voor.
Het zit juist in kleine dingen.
Een klank die ineens verschijnt.
Een ritme dat nét anders loopt dan je verwacht.
Een vocale passage van Erkens die het nummer een andere richting geeft.
En daardoor groeit Second Life.
De eerste keer vind ik hem goed.
De tweede keer hoor ik meer.
Bij de derde luisterbeurt denk ik:
verdomd, dit zit slim in elkaar.
Een tweede leven zonder zichzelf opnieuw uit te vinden
De titel Second Life is eigenlijk toepasselijk.
Want dit klinkt als een band die zichzelf niet volledig opnieuw probeert uit te vinden, maar wél onderzoekt wat er nog mogelijk is binnen zijn eigen geluid.
Dat vind ik veel interessanter.
Hooverphonic hoeft van mij helemaal geen hyperpopalbum te maken, de gitaren door distortion te halen en volgende week ineens als Belgische Fontaines D.C. terug te keren.
Laat Hooverphonic vooral Hooverphonic blijven.
Maar schuif af en toe die meubels.
Laat iemand als Jasper Erkens binnen.
Probeer iets.
En kijk wat er gebeurt.
Hier gebeurt genoeg.
De Alternatieve Muziekman zegt
Second Life is precies het soort verrassing waar ik van houd.
Niet een nummer waarbij een artiest roept dat alles totaal anders is en je vervolgens de oorspronkelijke band nergens meer kunt vinden.
Maar een liedje waarbij je denkt:
hé, wat gebeurt hier?
En vijf seconden later:
natuurlijk, Hooverphonic.
Dat is knap.
De typische sfeer blijft overeind, maar Jasper Erkens geeft het geheel nét voldoende extra spanning en frisheid.
Geen revolutie.
Wel ontwikkeling.
En uiteindelijk is dat misschien veel moeilijker.
★★★★½ – 4,5 van de 5 sterren
Cijfer: 9,0/10
Hooverphonic-sfeer: ⭐⭐⭐⭐⭐
Jasper Erkens: ⭐⭐⭐⭐½
Productie: ⭐⭐⭐⭐⭐
Elektronica: ⭐⭐⭐⭐½
Filmische factor: ⭐⭐⭐⭐⭐
Verrassing: ⭐⭐⭐⭐½
Melancholie: ⭐⭐⭐⭐½
Herluisterwaarde: ⭐⭐⭐⭐⭐
Hitpotentie: ⭐⭐⭐⭐☆
INDIE TOP 20-potentie: 🔴🔴🔴🔴½
Second Life klinkt vertrouwd en nieuw tegelijk. Paradoxaal? Zeker. Maar Hooverphonic bewijst hier dat je voor een tweede leven niet eerst je eerste hoeft weg te gooien. Jasper Erkens zet alleen een paar meubels anders — en ineens ziet de hele kamer er weer fris uit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten