Warhaus – Simple Pleasures
Nieuwe jas, dezelfde zwoele Warhaus. Even wennen aan de elektronica, maar daaronder zit Maarten Devoldere gewoon weer verleidelijk moeilijk te doen.
Bij sommige artiesten weet je na drie seconden wie het is.
Warhaus is er zo eentje.
Die stem van Maarten Devoldere kun je moeilijk verwarren met iemand die 's morgens vrolijk fluitend de gordijnen opentrekt. Er zit altijd iets donkers in. Iets verleidelijks. Alsof hij zelfs het boodschappenlijstje kan zingen en je daarna denkt dat er zojuist een ingewikkelde affaire is beëindigd.
Maar bij Simple Pleasures gebeurt er toch iets nieuws.
Het nummer opent namelijk met een elektronisch deuntje.
En niet zomaar ergens voorzichtig op de achtergrond. Nee, het staat meteen vooraan.
Mijn eerste reactie?
Hè? Warhaus?
Mijn tweede reactie:
Ja hoor. Warhaus.
Want zodra Devoldere begint te zingen, valt alles weer op zijn plaats.
Warhaus heeft de laatste tijd bewust de deur naar elektronica opengezet. Op de vorige single The Baby waren donkere synths, een hoekige beat en zelfs triphopachtige elementen al veel nadrukkelijker aanwezig. Die single werd opnieuw gemaakt met zijn vaste producer Jasper Maekelberg.
En Simple Pleasures trekt die lijn verder door.
Waar zijn de gitaren gebleven?
Nou ja, niet helemaal weg natuurlijk.
Maar waar Warhaus vroeger graag laag na laag bouwde met gitaren, piano, blazers en allerlei organische instrumenten, wordt diezelfde truc hier uitgevoerd met elektronische texturen.
Dat moest bij mij even landen.
Eerste luisterbeurt:
mooi, maar wat gebeurt hier?
Tweede:
hmmm…
Derde:
ja hoor, daar is-ie.
En dat vind ik eigenlijk een goed teken.
Muziek die bij de eerste tien seconden alles al heeft prijsgegeven, kan geweldig zijn. Maar muziek waarbij je even moet zoeken, blijft vaak langer interessant.
Vooral het refrein vind ik prachtig. Daar komt de kwetsbaarheid ineens veel sterker naar boven en hoor je die hogere stem van Jasper Maekelberg. Hij is al jaren een belangrijke muzikale partner van Devoldere en produceerde onder meer Ha Ha Heartbreak en Karaoke Moon.
Die kopstem tegenover de donkere, zwoele stem van Devoldere:
dat werkt.
Heel goed zelfs.
The Donkey
En inmiddels weten we dat deze muzikale verschuiving niet zomaar een uitstapje is.
De nieuwe fase krijgt een naam:
The Donkey.
Het vijfde Warhaus-album.
En eerlijk gezegd vind ik die elektronische koers steeds interessanter worden.
Want het gevaar was natuurlijk dat Warhaus zijn grootste kracht zou verliezen.
Sfeer.
Juist daarin is Devoldere al jaren bijzonder sterk. Zijn muziek beweegt zich ergens tussen artpop, jazz, soul, donkere romantiek en de nachtelijke wereld van Leonard Cohen, Serge Gainsbourg en Nick Cave. Ook live wordt die muziek steevast omschreven als zwoel, mysterieus en theatraal.
Gelukkig is dat op Simple Pleasures niet verdwenen.
Integendeel.
De instrumenten zijn veranderd.
De temperatuur niet.
Het blijft muziek waarbij je automatisch het licht een beetje wilt dimmen.
De Alternatieve Muziekman zegt
Ik moest wennen.
Dat geef ik onmiddellijk toe.
Misschien omdat ik bij Warhaus automatisch wacht op die piano, gitaren en organische arrangementen. Nu komt er elektronica uit de speakers en moet mijn hoofd even opnieuw worden ingesteld.
Maar onder die nieuwe jas zit nog steeds dezelfde Warhaus.
En misschien is dat precies hoe een artiest moet veranderen.
Niet:
kijk eens mensen, ik heb mezelf opnieuw uitgevonden!
Maar gewoon een paar vertrouwde onderdelen vervangen en kijken wat er gebeurt.
Simple Pleasures wordt daardoor steeds beter naarmate ik hem vaker hoor.
En dan is er natuurlijk nog die stem.
Maarten Devoldere bezit simpelweg een van de mooiste en zwoelste stemmen in dit muzikale landschap.
Hij zou waarschijnlijk de algemene voorwaarden van een telefoonabonnement nog sensueel kunnen laten klinken.
Simple Pleasures bewijst vooral dat Warhaus elektronischer kan worden zonder Warhaus kwijt te raken.
Nieuwe jas.
Zelfde man.
Zelfde handtekening.
En na een paar luisterbeurten denk ik zelfs:
laat die jas voorlopig maar aan.
★★★★½ – 4,5 van de 5 sterren
Cijfer: 9,2/10
Stem Maarten Devoldere: ⭐⭐⭐⭐⭐
Elektronica: ⭐⭐⭐⭐½
Jasper Maekelberg: ⭐⭐⭐⭐⭐
Zwoele factor: ⭐⭐⭐⭐⭐+
Melancholie: ⭐⭐⭐⭐½
Vernieuwing: ⭐⭐⭐⭐½
Groeiplaat-factor: ⭐⭐⭐⭐⭐
Herluisterwaarde: ⭐⭐⭐⭐⭐
Hitpotentie: ⭐⭐⭐½☆
INDIE TOP 20-potentie: 🔴🔴🔴🔴½
Verwachting The Donkey: ⭐⭐⭐⭐⭐
Simple Pleasures heet het nummer. Maar bij Warhaus zijn zelfs de simpele genoegens weer behoorlijk ingewikkeld. Gelukkig maar — anders was het Warhaus niet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten