CHVRCHES – Roses
Ja! Eindelijk een nieuwe CHVRCHES. En blijkbaar heeft Robert Smith na How Not To Drown zijn gitaarversterker laten staan
Love it!
Soms hoef ik voor een recensie niet eerst vijf keer moeilijk uit het raam te kijken.
Roses begint en binnen enkele seconden weet ik het al:
CHVRCHES is terug. En hoe.
Na Over uit 2023 is dit de eerste echt nieuwe single van Lauren Mayberry, Iain Cook en Martin Doherty. De band nam bewust een langere pauze en wilde bij de terugkeer niet simpelweg herhalen wat ze eerder al hadden gedaan.
Missie geslaagd.
Want natuurlijk hoor je CHVRCHES. Laurens stem is onmiddellijk herkenbaar en de elektronische onderlaag verraadt binnen een paar tellen wie hier aan het werk is.
Maar daar doorheen:
gitaren!
En niet zomaar een gezellig gitaarlijntje omdat iemand tijdens de opnames toevallig nog een Fender in de hoek zag staan.
Dit zijn donkere, schurende postpunkgitaren.
De drums klinken steviger en organischer dan bij de klassieke synthpop-CHVRCHES. Daarboven hangen gitaren die soms bijna huilen en op andere momenten als een donkere wolk om de melodie heen trekken. De synthesizers zijn niet verdwenen, maar hebben een andere taak gekregen: ze vullen de ruimte achter de gitaren in plaats van voortdurend de hoofdrol op te eisen.
En daar gaat mijn muzikale hart natuurlijk sneller van kloppen.
Ik hoor Depeche Mode.
Ik hoor The Cure.
Niet als kopie, maar in de sfeer: donker, Brits, melodieus en met precies genoeg somberte om het gezellig te houden.
Vooral The Cure zit voor mij opvallend dichtbij.
En dan moet ik natuurlijk terugdenken aan How Not To Drown uit 2021, waarop Robert Smith daadwerkelijk met CHVRCHES samenwerkte.
Heeft Robert na die samenwerking soms iets achtergelaten?
Een pedaaltje?
Een gitaar?
Een envelop met daarop: Lauren, pas openen bij album vijf?
Want zijn invloed lijkt hier nog steeds rond te spoken.
Ook Lauren Mayberry klinkt anders. Minder het kristalheldere popstemgeluid tegenover grote synthesizers, meer scherpte en venijn. Dat past bij de tekst, waarin CHVRCHES kritisch kijkt naar geromantiseerde ideeën over de Britse “goede oude tijd”. De band gebruikt zelfs Ring a Ring o’ Roses als onderdeel van het refrein.
Dat geeft het nummer iets onheilspellends.
Een kinderliedje in een donkere postpunkomgeving.
Gezellig.
Precies mijn soort gezellig.
En toch blijft het refrein onmiskenbaar CHVRCHES: groot, melodieus en toegankelijk. Dat vind ik misschien wel het knapste. Ze hebben hun synthesizers niet ingeruild voor gitaren.
Ze hebben hun wereld groter gemaakt.
De Alternatieve Muziekman zegt
Als Roses een aanwijzing is voor de richting van het volgende album, mogen ze wat mij betreft onmiddellijk door.
Meer gitaren.
Meer postpunk.
Meer donkerte.
Maar vooral: behoud die prachtige CHVRCHES-melodieën.
Dit klinkt niet als een band die na een pauze voorzichtig controleert of de microfoons het nog doen.
Dit klinkt als een band met nieuwe honger.
★★★★★ 5/5
Cijfer: 9,6/10
Lauren Mayberry: ⭐⭐⭐⭐⭐
Gitaren: ⭐⭐⭐⭐⭐
Synths: ⭐⭐⭐⭐½
Postpunkfactor: ⭐⭐⭐⭐⭐
Depeche Mode-gevoel: ⭐⭐⭐⭐½
The Cure-gevoel: ⭐⭐⭐⭐⭐
Herluisterwaarde: ⭐⭐⭐⭐⭐
INDIE TOP 20-potentie: ⭐⭐⭐⭐⭐
Robert Smith werkte één keer met CHVRCHES samen en lijkt daarna vergeten te zijn zijn schaduw mee naar huis te nemen. Laat hem vooral liggen.
CHVRCHES is terug. Love it!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten