DIIV – Kid
DIIV zet de mistmachine weer aan – maar deze keer schijnt er opvallend veel licht doorheen
Daar zijn ze weer.
DIIV.
En dat is voor De Alternatieve Muziekman inmiddels bijna gevaarlijk terrein. Want zodra een gitaar begint te zweven, de zang ergens tussen droom en werkelijkheid verdwijnt en iemand de shoegaze-pedalen intrapt, ben ik meestal al half verkocht.
Kid maakt het me bepaald niet moeilijker.
Na het uitstekende The Fountain is Kid de tweede voorbode van het nieuwe album ZIRP!, dat op 30 oktober verschijnt. Het wordt het vijfde studioalbum van DIIV en de opvolger van het veel donkerdere Frog in Boiling Water uit 2024. Voor het eerst werkt de band samen met producer A.G. Cook, vooral bekend van zijn avontuurlijke elektronische popproducties.
A.G. Cook en DIIV?
Op papier dacht ik aanvankelijk:
wat gaat hier gebeuren?
Een shoegazeband die ineens besluit dat Charli XCX ook best gezellig kan aanschuiven?
Maar nee.
Cook heeft DIIV niet veranderd in een elektronische popgroep. Hij raakte juist gefascineerd door hun livesound, liet echte drums opnemen en besteedde veel aandacht aan gitaarpartijen en effectpedalen. DIIV noemt ZIRP! zelf opvallend genoeg hun popplaat: toegankelijker, directer en vooral leuker dan zijn voorganger.
En dat hoor je op Kid.
Dit is nog steeds onmiskenbaar DIIV.
Maar de gordijnen staan een stukje verder open.
De gitaren zweven prachtig door het nummer, alleen is de enorme geluidsmuur deze keer niet het hoofddoel. Er zit meer dreampop in, meer melodie en vooral meer lucht. Kid is ook rustiger en dromeriger dan het stevigere The Fountain.
En dan gebeurt halverwege iets heerlijks.
Die gitaar.
Daar komt hij.
Niet als een lompe explosie die het hele nummer omver blaast, maar precies groot genoeg om het lied ineens naar een ander niveau te trekken.
Dat is het moment waarop ik denk:
ja.
Daarom luister ik naar DIIV.
Zachary Cole Smith zingt ondertussen zoals het hoort bij dit soort muziek: alsof hij zich ergens achter de gitaren bevindt en wij hem door de mist heen moeten zoeken.
Normaal gesproken zou ik tegen een zanger zeggen:
kom eens wat dichter bij die microfoon.
Bij DIIV moet je dat vooral niet doen.
Laat hem daar maar staan.
Een bijzondere video
Ook de videoclip past wonderlijk goed bij Kid. Hij werd geregisseerd door Jaxon Whittington, maar de beelden werden gefilmd door Smiths zoon Roy en diens vriend Julian. Daardoor krijgt het geheel iets ongepolijsts en jeugdigs dat uitstekend aansluit bij de titel.
Geen videoclip waarin vijftig mensen vier dagen hebben vergaderd over de juiste kleur blauw.
Gewoon een wereld bekeken door jongere ogen.
Mooi.
De Alternatieve Muziekman zegt
Kid is precies waarom ik steeds nieuwsgieriger word naar ZIRP!.
The Fountain liet al horen dat DIIV een iets directere kant opgaat. Kid bevestigt dat, maar doet het zachter.
Shoegaze?
Zeker.
Dreampop?
Nog meer.
Maar vooral een prachtig liedje.
En dat laatste wordt bij shoegaze nog weleens vergeten. Je kunt honderd gitaarpedalen kopen en voldoende galm gebruiken om de complete Noordzee te vullen, maar uiteindelijk moet er ergens onder die mist nog steeds een melodie zitten.
Bij Kid zit die er.
Ruimschoots.
Als dit DIIVs idee van een popplaat is, mogen ze van mij gerust commercieel worden.
Alleen vermoed ik dat de gemiddelde Top 40-luisteraar nog steeds even moet wennen.
Hun probleem.
Cijfer: 9,3/10
Shoegaze: ⭐⭐⭐⭐⭐
Dreampop: ⭐⭐⭐⭐⭐
Gitaarmoment: ⭐⭐⭐⭐⭐
Sfeer: ⭐⭐⭐⭐⭐
Herluisterwaarde: ⭐⭐⭐⭐⭐
Hitpotentie: ⭐⭐⭐⭐☆
INDIE TOP 20-potentie: 🔴🔴🔴🔴🔴
Verwachting voor ZIRP!: ⭐⭐⭐⭐⭐
DIIV noemt ZIRP! hun popplaat. Als dit tegenwoordig popmuziek is, trek ik mijn klacht over de hitlijsten onmiddellijk in.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten