Django Django – Dirty Hotel Blues
Heerlijke titel, heerlijke Django Django-sound. En eigenlijk gebeurt er opvallend weinig — precies daarom werkt het
Dirty Hotel Blues.
Alleen voor die titel krijgen Django Django van mij al een halve punt cadeau.
Je ziet het bijna voor je: een hotelkamer waarvan het tapijt betere tijden heeft gekend, een tl-buis die al drie dagen twijfelt of hij ermee zal stoppen en beneden een receptionist die sinds 1987 niet meer werkelijk geïnteresseerd is in gasten.
En dan verwacht je misschien een smerige blues.
Nou, vergeet het maar.
Want Dirty Hotel Blues is eigenlijk een opvallend rustig en normaal nummer.
Voor zover het woord normaal überhaupt bij Django Django past.
Geen muzikale goocheltruc nodig
Wat mij meteen opvalt, is dat de band hier niet probeert om iedere twintig seconden een nieuw idee uit de kast te trekken.
Django Django kan behoorlijk speels zijn. Ritmes, psychedelica, elektronica, vreemde effecten en harmonieën worden bij hen soms zo enthousiast door elkaar gegooid dat je na afloop even moet controleren of je koptelefoon nog recht staat.
Hier niet.
Dirty Hotel Blues heeft een ontspannen tempo en blijft grotendeels trouw aan één sfeer.
De ritmesectie houdt het nummer rustig in beweging. Daarboven liggen die typische, licht psychedelische gitaar- en synthesizerklanken. De zang is beheerst en wordt mooi onderdeel van het arrangement in plaats van er nadrukkelijk bovenuit te willen springen.
Eigenlijk kabbelt het.
Maar ik bedoel dat positief.
Want kabbelen wordt pas een probleem wanneer er niets onder het water gebeurt.
Hier gebeurt genoeg.
Die typische Django Django-sound
Vooral de combinatie van ritme en elektronica maakt onmiddellijk duidelijk wie er speelt.
De productie heeft iets droogs en tegelijkertijd ruimtelijks. Kleine elektronische details komen en gaan, terwijl de groove bijna nonchalant blijft doorlopen.
En dan zijn er natuurlijk die harmonieën.
Dat is een belangrijk onderdeel van de Django Django-handtekening: stemmen worden niet alleen gebruikt om een melodie te zingen, maar ook om een extra textuur aan de muziek toe te voegen.
Daardoor kan een relatief eenvoudig nummer toch rijk klinken.
Geen enorme climax.
Geen gitaarsolo van zeven minuten.
Geen synthesizer die halverwege besluit dat hij voortaan een straaljager wil zijn.
Gewoon een liedje.
En weet je?
Dat is soms heerlijk.
Misschien juist sterk omdat het rustig blijft
Na een paar luisterbeurten merk ik dat ik vooral waardeer wat Django Django niet doet.
Ze hadden Dirty Hotel Blues gemakkelijk voller kunnen produceren.
Meer beats.
Meer elektronica.
Meer psychedelische gekte.
Maar het nummer krijgt ruimte.
Dat maakt het bijna hypnotiserend.
De groove hoeft nergens naartoe te rennen en de melodie mag rustig zijn werk doen. Daardoor is dit misschien geen Django Django-single waarbij ik na tien seconden roep:
STOP DE PERSEN!
Maar wel eentje die ik zonder problemen drie keer achter elkaar kan horen.
En dat is uiteindelijk minstens zo belangrijk.
De Alternatieve Muziekman zegt
Dirty Hotel Blues heeft een geweldige titel en is muzikaal eigenlijk verrassend bescheiden.
Geen grote vernieuwing.
Geen revolutie.
Zelfs geen moment waarop ik denk dat Django Django zichzelf opnieuw heeft uitgevonden.
Hoeft ook niet.
Soms wil ik gewoon horen waarom ik een band goed vind.
En hier krijg ik precies dat.
Een fijne groove.
Subtiele elektronica.
Psychedelische randjes.
Goede samenzang.
En die onmiskenbare Django Django-sfeer.
Misschien is Dirty Hotel Blues zelfs wel het muzikale equivalent van in dat vieze hotel tóch een verrassend goed bed aantreffen.
De kamer is vreemd.
Het behang twijfelachtig.
Maar ik blijf nog een nacht.
★★★★☆ – 4 van de 5 sterren
Cijfer: 8,5/10
Titel: ⭐⭐⭐⭐⭐
Django Django-factor: ⭐⭐⭐⭐⭐
Groove: ⭐⭐⭐⭐½
Synthesizers: ⭐⭐⭐⭐☆
Samenzang: ⭐⭐⭐⭐½
Psychedelische sfeer: ⭐⭐⭐⭐☆
Verrassing: ⭐⭐⭐½☆
Herluisterwaarde: ⭐⭐⭐⭐½
Hitpotentie: ⭐⭐⭐½☆
INDIE TOP 20-potentie: 🔴🔴🔴🔴⚪
Dirty Hotel Blues klinkt alsof Django Django een keer heeft besloten niet de hele hotelkamer te verbouwen. Ze zetten alleen een stoel bij het raam, dimmen het licht en beginnen te spelen. Rustig, vertrouwd en heerlijk Django Django. Soms is normaal al vreemd genoeg.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten