M83 – Blister Sunrise
Alsof de zon opkomt achter een muur van gitaren. M83 is terug… en dit is héél erg mooi
Daar is M83 weer.
En bij Anthony Gonzalez heb ik altijd hetzelfde probleem: ik hoef maar een paar seconden van die enorme, zwevende klanken te horen en mijn objectiviteit ligt alweer ergens buiten op straat.
Blister Sunrise verscheen vandaag, 4 september, duurt 3:20 en opent het nieuwe M83-album I Wrote You a Letter, dat op 25 september verschijnt. Het wordt de opvolger van Fantasy uit 2023.
En wat doet Gonzalez?
Hij maakt niet gewoon Midnight City 2.
Gelukkig.
Want Blister Sunrise gaat terug naar een kant van M83 die soms een beetje wordt vergeten:
shoegaze.
Ja hoor.
Mijn zwakke plek is weer gevonden.
M83 werd voor het grote publiek natuurlijk die band van de enorme synthesizers, filmische climaxen en Midnight City. Maar wie verder teruggaat in de catalogus weet dat er altijd al een verbinding was met shoegaze, ambient en dreampop. En Blister Sunrise trekt die deur weer behoorlijk ver open. Ook onder vroege luisteraars valt juist die terugkeer naar M83's shoegaze-kant onmiddellijk op.
De gitaren zijn dik.
De productie is groot.
Maar daar tussendoor zit die typische M83-droomwereld.
En dan die piano.
Dat vind ik misschien wel het mooiste.
Want Blister Sunrise had gemakkelijk één gigantische geluidsmuur kunnen worden. Alles open, effecten erop en Anthony Gonzalez die ergens vanuit Frankrijk nog een extra synthesizer aansluit.
Maar juist die piano geeft het nummer iets menselijks.
Iets kwetsbaars.
Alsof iemand midden in een storm van geluid rustig een paar toetsen indrukt.
En ondertussen bouwt het nummer.
M83 kan dat natuurlijk verschrikkelijk goed.
Gonzalez schrijft muziek alsof hij geen nummers van drie minuten maakt, maar kleine films waarvoor toevallig nog niemand beelden heeft opgenomen.
Je ziet bijna vanzelf iets voor je.
Een lege weg.
Vroege ochtend.
De eerste zon boven de horizon.
En omdat het M83 is, waarschijnlijk ergens in de verte ook een ruimteschip.
En dan die stem
Op Blister Sunrise horen we naast Gonzalez ook Kaela Sinclair. Verder werkte hij voor het nummer en album opnieuw samen met onder anderen Benoît de Villeneuve, Joe Berry en Clément Libes. Het album werd opgenomen tussen Los Angeles en Parijs.
Die combinatie van stemmen past perfect.
Niet één zanger die pontificaal vóór de muziek staat.
De stemmen worden onderdeel van het landschap.
Dat is typisch M83.
En precies daarom werkt het.
De Alternatieve Muziekman zegt
Ik vind dit steengoed.
En misschien nog belangrijker: Blister Sunrise maakt mij ontzettend nieuwsgierig naar I Wrote You a Letter.
Dat album telt negen nummers en Blister Sunrise staat bewust vooraan. Als dit de deur is waardoor we het nieuwe M83-universum binnenlopen, dan doe ik hem graag verder open.
Want dit heeft bijna alles waar ik gevoelig voor ben.
Shoegaze.
Dreampop.
Synthesizers.
Melancholie.
Een piano.
Een enorme climax zonder dat het goedkoop bombastisch wordt.
En dat typische gevoel van M83 waarbij je tegelijkertijd terugkijkt naar iets wat voorbij is en vooruitkijkt naar iets wat nog moet gebeuren.
Dat is knap.
Is het Midnight City?
Nee.
Is het Outro?
Nee.
En dat is precies het compliment.
Het is M83 in 2026.
Maar ergens hoor ik ook weer de jonge Anthony Gonzalez die ooit ontdekte dat je elektronica, ambient en shoegaze gewoon allemaal tegelijkertijd mocht gebruiken.
En daar word ik behoorlijk gelukkig van.
★★★★★ – 5 van de 5 sterren
Cijfer: 9,6/10
M83-factor: ⭐⭐⭐⭐⭐
Shoegaze: ⭐⭐⭐⭐⭐
Dreampop: ⭐⭐⭐⭐⭐
Piano: ⭐⭐⭐⭐⭐
Filmische sfeer: ⭐⭐⭐⭐⭐
Kippenvelpotentie: ⭐⭐⭐⭐⭐
Herluisterwaarde: ⭐⭐⭐⭐⭐
INDIE TOP 20-potentie: 🔴🔴🔴🔴🔴
Een blister is een blaar en een sunrise een zonsopkomst. Alleen M83 kan daar een titel van maken die klinkt alsof het einde van de wereld onverwacht heel mooi blijkt te zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten