Cryogen van Muse is ongeveer het tegenovergestelde van subtiliteit. Dit is geen nummer dat je langzaam binnenlaat. Dit is een nummer dat de deur intrapt, je bij de schouders grijpt en zegt: we gaan nu even keihard voelen, of je daar zin in hebt of niet.
“Cryogen” is beuken. Gewoon beuken. Dikke synths, pompende beats, gitaren die klinken alsof ze rechtstreeks uit een ruimteschip komen en daaroverheen Matt Bellamy die weer eens doet alsof de wereld morgen kan vergaan. En eerlijk: dat doet hij nog steeds beter dan bijna iedereen.
Muse heeft al jaren de neiging om alles groter te maken dan nodig is. Meer drama, meer lagen, meer geluid. Soms slaat dat door, maar hier werkt het verrassend goed. Omdat “Cryogen” niet probeert slim te zijn. Het wil gewoon knallen. En dat doet het ook.
De visualizer past daar perfect bij. Geen ingewikkeld verhaal, maar beelden die vooral zeggen: kijk hoe groot, hoe futuristisch en hoe intens dit allemaal is. Lichtflitsen, abstracte vormen, een beetje alsof je in een soort digitale koortsdroom zit. Het voegt niet per se een extra laag toe, maar het versterkt wel precies wat het nummer al doet.
Muzikaal zit het ergens tussen de hardere kant van Nine Inch Nails en de meer elektronische uitspattingen van Depeche Mode, maar dan met die typische Muse-overdrijving eroverheen. Alles moet maximaal. Alles moet groter dan het leven zelf.
Voor jou, met je liefde voor melancholie en sfeer, is dit misschien niet je meest subtiele favoriet. Maar soms is het ook gewoon lekker om even alles open te trekken en niet na te denken.
Sterren: ★★★★☆
Cijfer: 8,3
Hitpotentie: 7,9
“Cryogen” bewijst vooral dat Muse nog altijd weet hoe je zonder schaamte volledig over de top gaat.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten