A Million Times van Beach Youth klinkt alsof iemand een oude Polaroidfoto van een zomerliefde heeft gevonden in een la vol vergeten spullen. Niet omdat het nummer zo groots of meeslepend is, maar juist omdat het zo klein en herkenbaar voelt. Het heeft die typische indie-sfeer van een band die liever een beetje dromerig voor zich uit kijkt dan een stadion probeert plat te spelen.
Vanaf het begin hoor je die licht jengelende gitaren, een loom ritme en een zanglijn die ergens zweeft tussen hoopvol en vermoeid. Alsof de band zelf ook niet helemaal weet of ze nog in die relatie geloven, maar toch nog één keer willen proberen om er iets van te maken. Dat maakt “A Million Times” zo prettig: het voelt niet gemaakt of overdreven. Geen grootse gebaren, geen refrein dat schreeuwt om TikTok-clips, maar gewoon een liedje dat langzaam onder je huid kruipt.
Het nummer heeft ook iets nostalgisch. Een beetje alsof The Cure ooit een strandwandeling maakte met Phoenix en onderweg besloot wat zachtere gitaren toe te voegen. Het is licht melancholisch, maar nooit zwaar. Verdriet met een zomers jasje aan. Alsof je nog één keer denkt aan iemand die je eigenlijk allang vergeten had moeten zijn.
Beach Youth heeft sowieso dat talent om muziek te maken die ergens tussen dromerig en troostend in blijft hangen.
Het mooiste aan “A Million Times” is misschien wel dat het nergens probeert slimmer of belangrijker te zijn dan het is. Het wil gewoon een mooi liedje zijn over verlangen, twijfel en herinneringen. En soms is dat precies genoeg.
Sterren: ★★★★☆
Cijfer: 8,4
Hitpotentie: 6,8
“A Million Times” is geen nummer dat de wereld gaat veranderen. Maar wel eentje dat je op een regenachtige zondag ineens drie keer achter elkaar opzet zonder precies te weten waarom.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten