Tougher Than the Rest van Nation of Language is zo’n cover waarbij je na twintig seconden denkt: hé, dit lijkt eigenlijk een beetje op “My Hometown”, maar dan alsof iemand er een koude synthesizer overheen heeft gelegd en alle straatlantaarns heeft vervangen door neon.
Dat is meteen waarom deze versie zo goed werkt. Waar Tougher Than the Rest van Bruce Springsteen altijd iets had van een man in een leren jas die om twee uur ’s nachts nog één keer eerlijk probeert te zijn, maakt Nation of Language er iets afstandelijkers van. Minder kroeg, meer verlaten metrostation. Minder whiskey, meer mist en synthesizers.
En toch blijft die melancholie overeind. Dat is knap, want veel covers van Bruce Springsteen stranden ergens tussen karaoke en heiligschennis. Nation of Language snapt gelukkig dat je Bruce niet letterlijk moet naspelen. Ze trekken het nummer hun eigen wereld in: donkere synths, een wat ijlere zang en die typische jaren tachtig-sfeer waar jij natuurlijk meteen gevoelig voor bent. Het klinkt alsof Depeche Mode ooit besloot een vergeten Springsteen-ballad op te nemen in een verlaten fabriekshal.
Die vergelijking met “My Hometown” is trouwens helemaal niet gek. Ook daar zit die trage, weemoedige beweging in. Dat gevoel van terugkijken, van weten dat de beste tijd misschien al voorbij is. Alleen maakt Nation of Language het nog net iets koeler en afstandelijker. Alsof ze niet midden in die herinnering zitten, maar er van een afstand naar kijken. En juist daardoor krijgt het nummer iets nieuws.
Sterren:
Cijfer: 8,5
Hitpotentie: 6,4
Deze versie van “Tougher Than the Rest” bewijst vooral dat Bruce Springsteen soms verrassend goed past tussen de synthesizers.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten