Sanomi van Urban Trad is zo’n nummer dat eigenlijk helemaal niet had moeten werken op het Eurovisie Songfestival. Geen Engels, geen duidelijk verhaal, geen standaard popstructuur. Gewoon een verzonnen taal, een hypnotiserend ritme en een sfeer die ergens tussen middeleeuwse markt en mysterieuze droom zweeft.
En toch… werkte het. Sterker nog: dit had gewoon nummer 1 moeten zijn. Punt.
“Sanomi” heeft iets magisch. Die stemmen die door elkaar heen zweven, dat ritme dat langzaam onder je huid kruipt en dat gevoel dat je naar iets luistert wat ouder is dan popmuziek zelf. Alsof iemand een eeuwenoud volkslied heeft gevonden en daar per ongeluk een hit van heeft gemaakt.
Wat het zo goed maakt, is dat het totaal geen moeite doet om leuk gevonden te worden. Geen geforceerde hook, geen dansje, geen vuurwerk. Gewoon sfeer. En juist daardoor blijft het hangen. Waar de helft van het Eurovisie-veld vaak klinkt alsof het geschreven is door een Excel-sheet met hitformules, voelt “Sanomi” alsof het per ongeluk is ontstaan.
Muzikaal zit het ergens tussen folk, wereldmuziek en een vleugje pop. Maar eigenlijk is dat allemaal niet zo belangrijk. Het gaat om dat gevoel. Dat mysterieuze, bijna spirituele dat je niet kunt uitleggen maar wel meteen herkent. Een beetje zoals Clannad in hun beste momenten, of zelfs iets van Enya, maar dan minder gepolijst en iets aardser.
Sterren: ★★★★★
Cijfer: 9,4
Hitpotentie: 7,8
“Sanomi” bewijst vooral dat je soms helemaal niets hoeft te begrijpen om alles te voelen.
z://youtu.be/n9Waz45vAvs?si=nuud9pYmHqLCppX-
Geen opmerkingen:
Een reactie posten