This House van The Boxer Rebellion is zo’n nummer dat klinkt alsof iemand langzaam door een leeg huis loopt waar vroeger nog leven in zat. Je hoort de echo van wat ooit goed was, maar ook het besef dat sommige kamers inmiddels alleen nog herinneringen bevatten. En eerlijk: daar is The Boxer Rebellion nog altijd ontzettend goed in.
Vanaf de eerste seconde hangt er iets zwaars in de lucht. Niet zwaar op een dramatische manier, alsof er meteen violen door de kamer vliegen en iemand op een regenachtige klif staat te schreeuwen. Nee, dit is dat subtielere soort verdriet. Dat soort gevoel waarbij je ineens naar een lege stoel kijkt en denkt: ja, hier zat ooit iemand. Nathan Nicholson zingt alsof hij de muren zelf probeert te overtuigen dat het allemaal nog wel meevalt, terwijl je als luisteraar allang hoort dat hij daar zelf ook niet meer in gelooft.
Muzikaal doet “This House” precies wat The Boxer Rebellion al jaren zo goed doet: klein beginnen, spanning opbouwen en langzaam steeds meer emotie in het nummer laten sijpelen zonder dat het ooit overdreven wordt. De gitaren hangen ergens tussen hoop en wanhoop in, de drums blijven beheerst en daaroverheen zweeft die stem van Nicholson die klinkt alsof hij ieder woord eerst door een laag vermoeidheid heen moet duwen.
Het knappe is dat het nummer nergens probeert slim te zijn. Geen hippe productie, geen trucjes, geen refrein dat gemaakt is om viraal te gaan bij mensen die na vijftien seconden alweer iets anders opzetten. Dit is gewoon een goed geschreven nummer dat durft te vertrouwen op sfeer, emotie en ruimte. Alsof de band weet dat stilte soms harder binnenkomt dan lawaai.
Voor jou is dit precies waarom The Boxer Rebellion zo goed werkt. Het heeft diezelfde melancholie als Bloodline van The Slow Show of de meer ingetogen momenten van Elbow. Geen muziek die je alleen hoort, maar muziek die een kamer vult met gevoel.
Sterren:
Cijfer: 9,2
Hitpotentie: 6,5
“This House” is geen nummer voor een drukke zaterdagmiddag. Dit is muziek voor de late avond, als het stil wordt in huis en herinneringen ineens harder praten dan mensen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten