Raindrops van Rick Astley is precies zo’n nummer waarbij je denkt: verdorie, die man is eigenlijk gewoon cool geworden. Vroeger deden we natuurlijk een beetje meewarig over Rick Astley. Die kuif, die dansjes, dat eeuwige “Never Gonna Give You Up” dat zelfs je oma inmiddels kent dankzij het internet. Maar ergens onderweg is Rick Astley veranderd van een foute jaren tachtig-grap in iemand waarvan je denkt: ja hoor, daar staat gewoon een muzikant met smaak en klasse.
“Raindrops” helpt daar behoorlijk bij. Het nummer klinkt volwassen, warm en verrassend stijlvol. Geen goedkope poging om nog één keer een hitje te scoren bij mensen die heimwee hebben naar schoudervullingen en cassettebandjes, maar gewoon een goed liedje. Een beetje soul, een beetje pop, een beetje melancholie. Alsof Rick Astley inmiddels accepteert dat hij ouder is geworden, maar daar vooral heel relaxed mee omgaat.
Het mooie aan “Raindrops” is dat het nergens geforceerd hip probeert te klinken. Geen rare EDM-beat, geen producer die dacht dat er nog wat TikTok-invloeden in moesten. Gewoon een degelijk opgebouwd nummer met een refrein dat blijft hangen en een stem die nog altijd verrassend goed klinkt. Sterker nog: Rick Astley klinkt tegenwoordig beter dan vroeger. Minder glad, meer karakter. Alsof hij eindelijk niet meer probeert te bewijzen dat hij een ster is en daardoor juist geloofwaardiger wordt.
Muzikaal zit het ergens tussen soulpop en volwassen poprock in. Een beetje alsof George Michael en Simply Red samen een regenachtige zondagmiddag proberen te soundtracken. Het heeft iets nostalgisch zonder oubollig te worden, en dat is knap.
Sterren: ★★★★☆
Cijfer: 8,4
Hitpotentie: 7,0
“Raindrops” bewijst vooral dat sommige artiesten pas echt interessant worden zodra de hype allang voorbij is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten