Sick Of Love van Lykke Li klinkt alsof iemand na de zoveelste mislukte relatie op de bank ligt, naar het plafond staart en denkt: weet je wat, ik ben er gewoon even helemaal klaar mee. Niet met één persoon, niet met één ex, maar met het hele concept liefde. En eerlijk: dat gevoel vangt Lykke Li hier akelig goed.
Vanaf de eerste seconde hangt er iets donkergrijs over dit nummer. Een loom ritme, een wat slepende beat en daaroverheen die stem van Lykke Li die altijd klinkt alsof ze tegelijkertijd kapotgaat én doet alsof het haar niets meer uitmaakt. Alsof ze de pijn al zo vaak heeft gevoeld dat ze hem inmiddels bijna achteloos kan uitspreken.
Wat “Sick Of Love” sterk maakt, is dat het nergens probeert om verdriet mooi te maken. Veel artiesten maken van liefdespijn iets romantisch. Regen op de ramen, een glas wijn, een blik naar buiten. Lykke Li niet. Bij haar klinkt liefdesverdriet gewoon vermoeiend. Alsof je na jaren gedoe, drama en teleurstelling denkt: laat maar. Ik bestel wel eten en kijk een slechte serie. En misschien is dat juist waarom dit nummer zo herkenbaar voelt.
Muzikaal blijft het typisch Lykke Li: klein, donker en net een beetje afstandelijk. De productie klinkt sober, maar juist daardoor komt haar stem harder binnen. Er zit iets in haar manier van zingen waardoor je altijd het gevoel hebt dat ze nog maar één stap verwijderd is van volledig instorten. En toch blijft ze overeind. Dat maakt haar muziek zo goed: het klinkt kwetsbaar, maar nooit zielig.
VSterren: ★★★★☆
Cijfer: 8,5
Hitpotentie: 6,7
“Sick Of Love” is geen nummer voor mensen die nog geloven in rozen, kaarslicht en eeuwige trouw. Dit is muziek voor mensen die weten dat liefde soms vooral heel veel gedoe oplevert.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten