Ride Lonesome krijgt met de clip precies de beelden die het nummer nodig had. Geen ingewikkeld verhaal, geen rare kunstzinnige scènes waar iemand in een bad vol bloemen ligt terwijl een geit door de kamer loopt. Gewoon Beck, verlaten landschappen, wegen die nergens heen lijken te gaan en dat gevoel van rust en melancholie dat al in het nummer zat.
De clip voelt alsof iemand een oude roadmovie heeft opengeknipt en daar vier minuten van de mooiste beelden uit heeft gepakt. Zonlicht dat net verkeerd valt, lege straten, vergeelde kleuren, Beck die eruitziet alsof hij al drie dagen onderweg is zonder echt te weten waarheen. Het past perfect bij die dromerige americana-sfeer van het nummer.
Wat slim is aan de video, is dat hij niet probeert het liedje groter te maken dan het al is. Er worden geen extra lagen betekenis opgeplakt, geen dramatische twists toegevoegd. Alles blijft klein, stil en een beetje eenzaam. Precies zoals “Ride Lonesome” klinkt. Daardoor voelt de clip niet als iets dat losstaat van het nummer, maar echt als een verlengstuk ervan.
Het heeft iets van die rustige, filmische melancholie die je ook ziet bij clips van The War on Drugs of de oudere Americana-video’s van Ryan Adams. Geen haast, geen effectbejag, gewoon sfeer. En soms is dat meer dan genoeg.
Cijfer: 9,0
Hitpotentie: 6,5
De clip van “Ride Lonesome” bewijst vooral dat Beck soms maar een paar mooie beelden nodig heeft om precies de juiste snaar te raken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten