One Day van Future Islands klinkt alsof iemand midden in de nacht nog één keer probeert zichzelf moed in te praten. Niet schreeuwerig, niet overdreven dramatisch, maar gewoon met dat typische Future Islands-gevoel van: het leven doet pijn, maar we gaan toch weer door.
Dat is natuurlijk precies waarom deze band zo goed werkt. Alles valt of staat met die stem van Samuel T. Herring. De man klinkt nog steeds alsof hij ieder moment in tranen kan uitbarsten of iemand een knuffel wil geven. Soms allebei tegelijk. Op “One Day” houdt hij zich iets meer in dan normaal, maar juist daardoor komt het nummer harder binnen. Minder theater, meer oprechte melancholie.
Muzikaal blijft Future Islands trouw aan zichzelf. Een pulserende synthlijn, een ritme dat rustig voortduwt en een refrein dat langzaam openbloeit zonder meteen stadiongroot te willen zijn. Het klinkt ergens tussen hoop en vermoeidheid in. Alsof het nummer zegt: misschien komt het ooit nog goed, maar voorlopig even niet.
“One Day” heeft niet helemaal de directe impact van “Seasons (Waiting On You)” of “Spirit”, maar het zit wel in diezelfde hoek van synthpop die meer voelt dan de meeste singer-songwriters met drie akoestische gitaren en een jeugdtrauma. Dat is ook precies de kracht van Future Islands: ze maken muziek die tegelijkertijd groot en menselijk klinkt.
Sterren:
Cijfer: 8,5
Hitpotentie: 7,2
“One Day” bewijst vooral dat Future Islands nog altijd beter is in melancholie dan de meeste bands in vrolijk doen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten