U2 klinkt in Resurrection Song weer precies zoals je hoopt dat ze klinken: groot, meeslepend en alsof Bono elk moment een stadion vol mensen tegelijk wil redden. Maar dan gelukkig zonder dat er een overdreven laag galm en bombast overheen is gegooid.
Want dat was de laatste jaren nog wel eens het probleem: te veel echo, te veel “kijk ons eens belangrijk zijn”. Hier houden ze het verrassend strak. Natuurlijk blijft het groot – het is U2, geen huiskamerfolk – maar de productie geeft de muziek ademruimte.
The Edge doet weer waar hij al veertig jaar patent op heeft: een gitaarpartij spelen die tegelijkertijd simpel en onmiskenbaar klinkt. Adam Clayton en Larry Mullen houden het stevig bij elkaar, en Bono klinkt alsof hij eindelijk weer iets heeft gevonden om écht in te geloven.
Resurrection Song voelt als een nummer over opnieuw beginnen, doorgaan, weer opstaan – precies dat soort grote thema’s waar U2 altijd goed in is geweest. Alleen klinkt het dit keer minder alsof ze een toespraak houden en meer alsof ze echt iets te zeggen hebben.
⭐ Eindoordeel
★★★★☆ (4/5)
Cijfer: 8,3
Hitpotentie: 8,0
Geen klassieker als vroeger, maar wel een sterke herinnering aan waarom U2 ooit zo groot werd.
https://youtu.be/VpVrUz-lo0A?si=angaGuO0NCSQol0c
Geen opmerkingen:
Een reactie posten