Lost Angel van Vinyl Williams klinkt alsof iemand een droom probeert vast te houden net voordat hij wakker wordt. En dat lukt… soort van. Maar ook weer niet helemaal.
“Lost Angel” zit vol met zweverige synths, dromerige gitaren en een productie die klinkt alsof hij door een caleidoscoop is gehaald. Alles beweegt, alles glinstert, alles voelt een beetje ongrijpbaar. Een beetje psychedelisch, een beetje dreampop, een beetje alsof je niet helemaal zeker weet waar je naar luistert — en dat is precies de bedoeling.
Alleen zit daar ook meteen het probleem.
Want terwijl het nummer heerlijk klinkt, gebeurt er eigenlijk niet zo veel. Het zweeft. Het blijft zweven. En daarna… blijft het nog steeds zweven. Geen echte opbouw, geen moment waarop je denkt: ja, hier komt iets. Het is mooi, maar ook een beetje alsof je naar een screensaver zit te kijken die nét te lang doorgaat.
Muzikaal zit het ergens tussen Tame Impala en Beach House, maar dan zonder de scherpe hooks of de emotionele impact. Het klinkt goed, maar blijft hangen in sfeer zonder echt iets te worden.
VSterren: ★★★☆☆
Cijfer: 7,4
Hitpotentie: 6,5
“Lost Angel” bewijst vooral dat verdwalen mooi kan zijn — maar dat je af en toe ook ergens wilt aankomen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten