The Coral – You And Me (And The Beautiful Sea)
Gelukkig. Het vorige uitstapje was voor mij mislukt, maar hier staat The Coral weer precies waar ze goed in zijn
Soms wil een band na zoveel jaren iets anders proberen.
Dat mag.
Sterker nog: graag zelfs.
Maar het hoeft van mij niet automatisch goed gevonden te worden omdat het zo lekker avontuurlijk is.
Bij het vorige nummer van The Coral dacht ik vooral: jongens, leuk geprobeerd, maar zullen we weer naar huis?
En met You And Me (And The Beautiful Sea) zijn ze gelukkig weer thuis.
Dít is The Coral.
Het nummer staat op 388, het dertiende studioalbum van de band. De plaat werd opgenomen met een Tascam 388-bandrecorder en juist dat analoge karakter past uitstekend bij deze muziek. The Coral wilde de opnamen bewust minder perfect maken: slechts enkele takes, foutjes laten zitten en vooral het gevoel van een band die daadwerkelijk samen muziek maakt bewaren.
Dat hoor je hier.
Het begint met een akoestische gitaar die meteen warmte geeft. Geen ingewikkelde productie, geen elektronisch rookgordijn en geen twintig lagen die moeten bewijzen dat we inmiddels in 2026 zijn.
Daarna komen de stemmen.
En dát is voor mij het sterkste onderdeel.
James Skelly zingt de melodie, terwijl Ian Skelly en Paul Duffy met achtergrondvocalen dat typische warme groepsgevoel creëren. De samenzang heeft iets ouderwets Brits. Ik hoor een vleugje Beatles, een beetje folkpop en natuurlijk vooral die typische melodieuze Coral-sound.
Het nummer duurt maar 2 minuten en 32 seconden.
Normaal klaag ik tegenwoordig weleens dat liedjes zo kort zijn dat je halverwege nog bezig bent de volumeknop goed te zetten.
Hier werkt het.
Waarom?
Omdat er eigenlijk niets ontbreekt.
De akoestische gitaar legt de basis, de zang neemt je mee en de harmonieën zorgen voor kleur. Er wordt nergens naar een enorme climax toegewerkt. Geen drumroffel die aankondigt dat nu HET GROTE REFREIN komt.
Het nummer kabbelt, maar op de goede manier.
Dat is een belangrijk verschil.
Bij slechte muziek betekent kabbelen dat ik na twee minuten op mijn telefoon kijk. Hier betekent het dat ik bijna de zee kan zien.
En dat past natuurlijk perfect bij die titel.
You And Me (And The Beautiful Sea).
Zelfs die titel klinkt als een vergeten Britse single uit 1967 die iemand op zolder tussen drie stoffige platen heeft gevonden.
The Coral is sowieso op zijn best wanneer de band niet probeert modern te klinken. Ze hoeven helemaal niet achter 2026 aan te rennen.
Laat anderen dat maar doen.
Geef mij melodie.
Gitaar.
Samenzang.
Een beetje psychedelica.
Een vleugje melancholie.
En vooral dat typische Britse gevoel waarbij een liedje tegelijkertijd zonnig én een klein beetje weemoedig kan klinken.
De Alternatieve Muziekman zegt
Na het vorige uitstapje was ik even bang dat The Coral ergens een verkeerde afslag had genomen.
Onnodige zorgen.
You And Me (And The Beautiful Sea) brengt ze terug naar precies datgene waar ik ze goed in vind: melodie, warmte, akoestische gitaren en prachtige samenzang.
Niet vernieuwend.
Niet revolutionair.
Hoeft ook helemaal niet.
Soms wil je niet dat een band opnieuw het wiel uitvindt.
Je wilt gewoon dat ze er weer lekker mee gaan rijden.
★★★★½ – 4,5/5
Cijfer: 9,0/10
Melodie: ⭐⭐⭐⭐⭐
Samenzang: ⭐⭐⭐⭐⭐
Gitaar: ⭐⭐⭐⭐½
Britse factor: ⭐⭐⭐⭐⭐
Zeegevoel: ⭐⭐⭐⭐⭐
Herluisterwaarde: ⭐⭐⭐⭐½
INDIE TOP 20-potentie: ⭐⭐⭐⭐½
The Coral ging even op muzikaal uitstapje. Gelukkig stond de terugreis al geboekt. En aan het einde wachtte de zee.
