Er zijn albums die je opzet voor gezelligheid. En er zijn albums die je opzet als je even wil verdwijnen in je eigen hoofd. Boys Cry Too van The Haunted Youth hoort heel duidelijk bij die tweede categorie. Dit is geen plaat, dit is een stemming. En die stemming is… laten we zeggen: licht bewolkt met kans op existentiële buien.
Vanaf de eerste minuut zit je in die typische dromerige waas waar deze band inmiddels patent op lijkt te hebben. Gitaren die niet zozeer spelen als wel zweven, synths die ergens op de achtergrond een soort emotionele mist optrekken, en vocalen die klinken alsof ze net wakker zijn geworden uit een droom die ze liever nog even hadden vastgehouden.
Het tempo ligt laag. Heel laag. Alsof niemand haast heeft — en dat heeft z’n charme. Dit is een album dat je niet moet luisteren als je even snel iets nodig hebt. Dit vraagt tijd. Geduld. En een lichte neiging tot melancholie. Heb je dat niet, dan haak je af. Heb je dat wel, dan blijf je hangen.
Wat sterk is: de consistentie. Alles klopt binnen die sfeer. Geen rare uitstapjes, geen “kijk ons eens iets anders doen”-momenten. Maar — en daar komt-ie — dat is ook meteen de valkuil. Na een paar nummers begint het een beetje op elkaar te lijken. Alsof je door verschillende kamers loopt die allemaal dezelfde inrichting hebben. Mooi, maar na een tijdje denk je: staat hier ook nog iets anders?
En toch… het werkt. Omdat de band precies weet wat ze doen. Dit is geen toeval, dit is een bewuste keuze. Ze bouwen geen hits, ze bouwen een wereld. En als je daar eenmaal in zit, wil je er eigenlijk niet meer uit.
🌟 Hoogtepunt: In My Head
Het mooiste moment van de plaat. Hier valt alles op z’n plek. De melodie, de sfeer, de emotie — dit is zo’n nummer dat zich langzaam in je nestelt en daar gewoon blijft zitten. Geen grote gebaren, geen overdreven drama. Gewoon raak. Pijnlijk raak zelfs. Dit is waarom je dit album blijft draaien.
Is het vernieuwend? Nee.
Is het meeslepend? Absoluut.
Is het soms een beetje éénkleurig? Ja.
Maar die kleur staat ze verdomd goed.
Eindoordeel album:
★★★★☆
Cijfer: 8,3
Hitpotentie (album): 7,5
Hitpotentie “In My Head”: 8,4
Geen schreeuw, geen spektakel — maar een fluistering die blijft hangen. En soms komt dat veel harder binnen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten