Dreamers in Exile van Voxtrot klinkt alsof iemand een oude indieband heeft wakker geschud en gezegd: jongens, we moeten weer een beetje catchy zijn. En eerlijk… dat lukt best aardig.
“Dreamers in Exile” heeft iets lichts, iets toegankelijks. Een beetje glanzende gitaren, een ritme dat soepel doorloopt en een refrein dat nét genoeg blijft hangen om het interessant te houden. Die vergelijking met Maroon 5 is niet eens zo gek. Niet de hypergepolijste hits, maar meer die vroege, nog enigszins indie fase waarin het allemaal iets speelser en minder berekend klonk.
Alleen zit daar ook meteen het spanningsveld.
Want waar Voxtrot ooit bekend stond om hun iets eigenzinnige indiegeluid, voelt dit nummer soms alsof het nét iets te veel richting veilige pop schuift. Het klinkt goed, absoluut. Maar ook een beetje alsof ze ergens een randje hebben ingeleverd om het allemaal wat makkelijker verteerbaar te maken.
Dat maakt “Dreamers in Exile” een prettig nummer, maar niet per se een spannend nummer. Het kabbelt lekker door, maar je mist af en toe dat moment waarop het echt iets doet. Geen scherpe bocht, geen onverwachte wending. Alles blijft netjes binnen de lijntjes.
V
Sterren: ★★★☆☆
Cijfer: 7,7
Hitpotentie: 7,4
“Dreamers in Exile” bewijst vooral dat catchy zijn soms ten koste gaat van karakter — maar dat het nog steeds lekker kan klinken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten