Vier jaar stilte. Dat is in muziekland ongeveer hetzelfde als “we zien wel even hoe het loopt” in een relatie — meestal betekent het: dit komt niet meer goed. Maar kijk eens aan, Mystery Jets zijn er nog. En ze komen niet terug met een schreeuw, maar met Black Sage (Live from the Skyspace). En dat is… eigenlijk precies de juiste keuze.
Want dit is geen comeback-single die per se moet knallen. Dit is meer een voorzichtig “hoi, we zijn er nog” — maar dan verpakt in een setting die meteen iets toevoegt. Die Skyspace-achtige ruimte, met dat licht en die rust, geeft het nummer een soort bijna spirituele laag. Alsof je niet naar een optreden kijkt, maar naar een moment.
Muzikaal blijft het typisch Mystery Jets. Melancholisch, licht dromerig, een beetje zwevend tussen hoop en twijfel. Geen grote gebaren, geen stadionrefrein. Gewoon een goed geschreven nummer dat z’n tijd neemt en nergens haast heeft. En na vier jaar stilte is dat best een verademing.
De live-uitvoering helpt enorm. Alles voelt directer, eerlijker. Kleine imperfecties blijven zitten, en dat maakt het juist sterker. Je hoort dat het gespeeld wordt, niet geproduceerd. En dat is tegenwoordig bijna een genre op zich.
Toch moet je er wel in meegaan. Dit is geen track die je meteen grijpt. Het is subtiel, misschien zelfs een beetje te braaf. Je mist af en toe een moment waarop het echt loskomt. Iets dat je bij de lurven pakt en zegt: “hé, luister nou even goed.” Dat blijft een beetje uit.
Maar misschien is dat ook niet de bedoeling. Dit voelt als een voorbode. Een eerste stap. Geen eindpunt.
Is het spectaculair? Nee.
Is het mooi? Zeker.
Is het leuk dat ze terug zijn? Absoluut.
Eindoordeel:
★★★☆☆
Cijfer: 7,6
Hitpotentie: 6,8
Geen knallende comeback, wel een fijne herinnering dat ze er nog zijn. En soms is dat al genoeg.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten