Soms zie je een samenwerking aangekondigd worden en denk je: ja hoor, daar is weer een managementvergadering met koffie, flip-overs en het woord ‘synergie’. Maar bij S10 en Oscar and the Wolf ligt dat anders. Hoe deze samenwerking precies ontstaan is, hoeven we eigenlijk niet eens te weten. Het enige wat telt is het eindresultaat. En dat mag er zijn. Sterker nog: Safe and Sound is misschien wel één van de mooiste en meest kwetsbare Nederlandstalige popreleases van het jaar.
Vanaf de eerste seconden hangt er een breekbaarheid over het nummer die bijna tastbaar wordt. Niet het soort kwetsbaarheid dat tegenwoordig vaak als marketingterm wordt gebruikt, maar echte kwetsbaarheid. De angst om iemand kwijt te raken. De angst dat losgelaten worden misschien betekent dat je jezelf onderweg ook verliest. Dat gevoel zit in iedere noot verstopt.
Wat direct opvalt, is hoe natuurlijk de combinatie werkt. S10 blijft dicht bij haar vertrouwde Nederlandse taal, terwijl Max Colombie van Oscar and the Wolf grotendeels in het Engels zingt. Op papier klinkt dat als een risico. In de praktijk blijkt het juist de grote kracht van het nummer.
Want die talenmix geeft Safe and Sound iets bijzonders.
Normaal gesproken zou zo'n wisselwerking geforceerd kunnen voelen, alsof twee nummers per ongeluk door elkaar heen zijn gemonteerd. Hier klinkt het alsof beide talen altijd al naast elkaar hebben bestaan. Alsof verdriet, verlangen en onzekerheid simpelweg geen paspoort nodig hebben.
De stemmen vullen elkaar bovendien prachtig aan. S10 klinkt fragiel en dichtbij. Alsof ze haar gedachten rechtstreeks in je oor fluistert. Colombie zweeft daar doorheen met zijn herkenbare melancholische falset, die ergens tussen troost en wanhoop blijft hangen. Geen duet waarin twee artiesten tegen elkaar opbieden, maar eentje waarin ze elkaar juist ruimte geven.
Muzikaal blijft alles opvallend sober. Subtiele synths, een langzaam kloppend ritme en een productie die vooral ademt. Dat is slim, want hierdoor krijgen de emoties alle ruimte. Geen grote climaxen die om aandacht schreeuwen. Geen stadionmomenten. Dit nummer vertrouwt volledig op sfeer.
En die sfeer is prachtig.
Het voelt soms bijna alsof je naar een porseleinen vaas kijkt die elk moment kan vallen. Alles oogt breekbaar. Elk woord lijkt voorzichtig gekozen. Toch blijft het nummer wonderbaarlijk overeind. Sterker nog, juist die fragiliteit maakt het zo indrukwekkend.
Natuurlijk zijn er mensen die zullen zeggen dat er weinig gebeurt. Dat klopt ook. Maar dat is precies de bedoeling. Safe and Sound draait niet om spektakel. Het draait om gevoel. En dat gevoel komt binnen.
Misschien niet meteen. Misschien pas na de derde luisterbeurt.
Maar dan zit het er ook goed in.
Eindoordeel:
★★★★★
Cijfer: 9,2
Hitpotentie: 8,5
🌙 Prachtig kwetsbaar, verrassend natuurlijk en breekbaar als porselein. Een duet waarin twee werelden samensmelten tot één van de mooiste songs van het jaar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten