🌟 Martin Garrix & Ed Sheeran – Repeat It (Record of the Week)
Soms hoor je een nummer en denk je meteen: waarom heeft dit twaalf jaar op een harde schijf liggen verstoffen? Repeat Itvan Martin Garrix en Ed Sheeran is precies zo’n geval. Want dit is gewoon een prima dancepopsong die eigenlijk veel eerder het daglicht had mogen zien.
En ja — je hoort meteen dat het oud is. Héél oud in poptermen.
Vanaf de eerste seconden hangt er een soort 2013/2014-glans overheen. Dat tijdperk waarin EDM nog vrolijk mocht zijn zonder meteen “festival anthem” op z’n voorhoofd te laten tatoeëren. De productie van Garrix is strak, energiek en opvallend ongecompliceerd. Geen twintig lagen over elkaar, geen geforceerde drops die TikTok-proof moeten zijn. Gewoon een goed opgebouwde dancepoptrack.
En Ed Sheeran? Die klinkt hier nog als een artiest die nét ontdekt had hoe groot hij ging worden. Minder gepolijst, minder berekend. Er zit iets fris in zijn vocalen, iets losser. Alsof hij gewoon een lekker nummer aan het maken was in plaats van alvast stadiontournees aan het plannen.
Het refrein doet precies wat het moet doen: blijven hangen. Niet briljant, niet vernieuwend, maar effectief. Zo’n hook die je meteen terugbrengt naar een tijd waarin Avicii nog overal draaide en iedereen dacht dat EDM de toekomst van de popmuziek zou blijven. Mooie tijden. Minder algoritmes ook.
Maar juist die nostalgie is tegelijk de kracht én de beperking van Repeat It. Want hoe lekker het nummer ook wegloopt — je voelt continu dat het uit een andere periode komt. Het klinkt als een hit die zijn eigen momentum gemist heeft. Had dit in 2014 uitgekomen, dan stond het waarschijnlijk wekenlang overal bovenaan. Nu voelt het eerder als een capsule uit een simpeler poptijdperk.
En toch werkt het. Misschien juist omdat het niet probeert modern te zijn. Geen geforceerde actualiteit, geen trendgevoelig gedoe. Gewoon een sterke samenwerking tussen twee artiesten die op dat moment nog vooral plezier hadden in muziek maken.
Is het vernieuwend? Nee.
Is het gedateerd? Absoluut.
Is het daardoor minder goed? Eigenlijk niet.
Soms is een goed nummer gewoon een goed nummer — ook als het tien jaar te laat komt.
Eindoordeel:
★★★★☆
Cijfer: 8,4
Hitpotentie: 8,1
Een vergeten wereldhit uit een tijd waarin dancepop nog simpel, groot en heerlijk naïef mocht zijn
Geen opmerkingen:
Een reactie posten