Sommige nummers klinken alsof ze speciaal gemaakt zijn voor grote arena’s. The Sun Will Never Settle van Kingfishrklinkt alsof het geboren is tussen houten barkrukken, halflege Guinness-glazen en een groep mannen die na vier pinten ineens vinden dat ze uitstekend kunnen zingen. En eerlijk? Dat is een compliment.
Vanaf de eerste seconden zit je midden in die heerlijke Ierse pubsfeer. Akoestische gitaren die warm tegen elkaar aanschuren, een ritme dat vanzelf begint te bewegen en vocalen die klinken alsof ze tegelijkertijd melancholisch én hoopvol willen zijn. Dat typische Ierse talent om verdriet dansbaar te maken zonder dat het goedkoop wordt — Kingfishr beheerst dat opvallend goed.
Het nummer heeft iets tijdloos. Je hoort invloeden van folk, indie en traditionele pubmuziek door elkaar lopen, maar nergens voelt het stoffig. Dit klinkt niet alsof drie mannen verplicht “cultureel erfgoed” aan het naspelen zijn. Nee, dit leeft. Je voelt bijna de condens op de ramen terwijl ergens achterin iemand te hard begint mee te zingen.
De kracht zit vooral in de samenzang. Dat moment waarop meerdere stemmen samenkomen en het nummer ineens groter maken dan de instrumentatie zelf. En ja hoor, daar krijg je dus precies dat kippenvelgevoel van waar Ierse folk zo goed in is. Niet subtiel ook. Gewoon recht het hart in.
En dan dat refrein. Heerlijk. Echt zo’n refrein waarvan je weet dat het live volledig ontspoort in armen over schouders en halve liters in de lucht. Niet vernieuwend, niet ingewikkeld, maar ontzettend effectief. Soms hoeft muziek alleen maar goed te voelen. En dat doet dit nummer constant.
Toch blijft het ook een beetje veilig binnen het genre. Je hoort nergens een verrassende afslag of een moment waarop Kingfishr ineens iets totaal nieuws probeert. Maar misschien is dat ook helemaal niet nodig. Dit soort muziek draait niet om innovatie — het draait om sfeer, emotie en verbinding. En daarin slaagt The Sun Will Never Settle met gemak.
Wat vooral blijft hangen, is de warmte van het nummer. Ondanks de melancholie voelt het troostend. Alsof het nummer zegt: ja, het leven is ingewikkeld, maar pak nog een drankje en zing even mee. En soms heb je precies dat nodig.
Is het vernieuwend? Nee.
Is het oprecht? Absoluut.
Is het heerlijk? Ongelooflijk.
Dit is muziek die je niet analyseert met een notitieboekje erbij. Dit is muziek die je voelt terwijl iemand naast je bier morst op tafel.
Eindoordeel:
Cijfer: 8,5
Hitpotentie: 8,2
Warme Ierse folk met een pubhart en een refrein dat rechtstreeks richting sluitingstijd marcheert.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten