Op eerste kerstdag brengen de meeste artiesten iets met belletjes, vrede op aarde of minimaal een koor.
Rauwkost brengt op 25 december hun negende single van het jaar en kiest voor iets veel ongemakkelijkers: zelfreflectie. Geen feest, geen slotakkoord — maar een pas op de plaats.
“Rustiger Vaarwater” gaat over verantwoordelijkheid nemen. Niet in de motivational-posterzin van doorzetten wordt altijd beloond, maar juist in de lastige variant: wat als doorzetten helemaal niet klopt? Wat als je vaart op een koers die nooit van jou was?
Muzikaal blijft Rauwkost trouw aan zichzelf. Het geluid is direct, nuchter en ongepolijst. Geen grote gebaren, geen opsmuk. De arrangementen houden ruimte voor de tekst, en dat is verstandig. Dit nummer wil niet imponeren; het wil duidelijk zijn.
De zang klinkt beheerst en menselijk. Geen drama, geen heroïek. Het is iemand die hardop denkt, niet iemand die een punt wil maken. Juist daardoor komt het binnen. Dit is geen lied over winnen, maar over bijsturen.
De metafoor van het vaarwater wordt nergens uitgemolken. Het blijft functioneel en raak. Je bent zelf verantwoordelijk voor het water waarin je vaart — en soms betekent volwassen worden niet harder roeien, maar van richting veranderen. Dat is een boodschap die zelden zo eerlijk wordt verpakt.
“Rustiger Vaarwater” is geen knaller en wil dat ook niet zijn. Het is een tussenstand, een moment van helderheid. En misschien is dat wel de meest volwassen vorm van popmuziek die er is.
Eindoordeel
Sterren: ★★★★☆
Cijfer: 8,0
Eerlijk, doordacht en zonder franje. Een lied dat niet duwt, maar richting geeft.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten