Sommige artiesten maken een nieuwe single.
PJ Harvey vertrekt gewoon weer op expeditie.
Dat is eigenlijk altijd het mooie aan haar carrière geweest. Je weet nooit helemaal waar je terechtkomt. Bij sommige bands kun je na twintig seconden zeggen:
“Ah ja, ze hebben weer hetzelfde huis gebouwd, alleen de bank staat anders.”
Bij PJ Harvey weet je niet eens zeker of er nog een huis staat.
Misschien woont ze inmiddels ergens in een bos met een compleet ander instrument.
En waarschijnlijk werkt het nog ook.
Met Voyager is de titel dus meteen raak.
Dit is een reis.
Geen toeristische rondleiding met een gids die zegt waar je moet kijken.
Meer een wandeling door onbekend landschap.
En precies daar blinkt Harvey in uit.
Vanaf de eerste momenten hoor je dat ze niet probeert terug te keren naar vroeger. Geen simpele herhaling van de rauwe gitaren uit haar beginperiode, geen “kijk eens, ik kan nog steeds boos klinken”.
Nee.
Dit is een andere wereld.
Een sfeervolle wereld.
De productie voelt ruim en filmisch. Geluiden krijgen tijd om te bewegen. Er zit lucht tussen de instrumenten. Alles lijkt bewust geplaatst.
Bij PJ Harvey voelt muziek zelden toevallig.
Alsof ieder geluid eerst moet bewijzen waarom het aanwezig mag zijn.
En dat hoor je.
Haar stem blijft fascinerend. Niet omdat ze altijd hetzelfde doet, maar juist omdat ze verandert. Soms krachtig, soms bijna spookachtig, soms alsof ze een verhaal vertelt dat honderden jaren oud is.
Een beetje zoals Kate Bush of Nick Cave: artiesten die niet simpelweg nummers maken, maar werelden bouwen.
Voyager vraagt daardoor wel iets van de luisteraar.
Dit is geen achtergrondmuziek terwijl je snel door je telefoon scrolt.
Dan mis je alles.
Dit nummer zegt niet:
“Hier is mijn refrein, veel plezier.”
Het zegt:
“Kom maar mee.”
En dan moet je zelf lopen.
De sfeer is misschien wel de hoofdrolspeler. Mysterieus, donker maar niet somber. Alsof je ergens heen gaat zonder precies te weten waar het eindpunt ligt.
Dat maakt het spannend.
Is dit de meest toegankelijke PJ Harvey?
Nee.
Maar eerlijk gezegd:
wie zoekt dat?
Haar kracht is juist dat ze niet blijft staan.
Veel artiesten beschermen hun succes.
PJ Harvey beschermt haar nieuwsgierigheid.
En daardoor blijft ze interessant.
Eindoordeel:
★★★★½
Cijfer: 9,0
Hitpotentie: 7,0
🚢🌑 PJ Harvey neemt ons met Voyager opnieuw mee op een muzikale reis. Een totaal andere route, vol sfeer en mysterie. Geen veilige terugkeer — maar precies daarom blijft ze één van de spannendste artiesten
Geen opmerkingen:
Een reactie posten