Sommige nummers hebben een ijzersterke titel.
En daarna gebeurt er... eigenlijk niet zoveel.
Dat is een beetje het probleem van Algorithm van Natalie Imbruglia.
De titel is raak.
Sterker nog: misschien wel het interessantste aan het hele nummer.
Want laten we eerlijk zijn: we leven inmiddels in een wereld waarin algoritmes bepalen wat we luisteren, wat we kijken en soms zelfs wat we denken leuk te vinden.
Daar zit een prachtig uitgangspunt voor een popsong in.
Alleen...
dan moet het nummer zelf ook iets bijzonders doen.
En juist daar gaat het mis.
Vanaf de eerste seconden klinkt Algorithm alsof het gemaakt is door... een algoritme.
Dat klinkt misschien flauw.
Maar het voelt echt zo.
Alles zit keurig op zijn plek. Een nette productie, een veilig refrein, voorspelbare akkoorden en een opbouw die je al kent voordat het eerste couplet voorbij is.
Geen risico.
Geen verrassing.
Geen eigen smoel.
En dat is juist zo jammer.
Natalie Imbruglia heeft bewezen dat ze veel beter kan. Denk alleen al aan **Torn>, een nummer dat niet alleen een gigantische hit werd, maar ook karakter had. Je hoorde binnen twee seconden wie er zong.
Bij Algorithm hoor je vooral een moderne popproductie die net zo goed door tien andere artiesten had kunnen worden uitgebracht.
De zang blijft gelukkig degelijk. Natalie heeft nog steeds een prettige stem die warmte uitstraalt. Maar zelfs zij kan dit materiaal niet echt boven zichzelf uittillen.
Dat is geen kritiek op haar.
Dat is kritiek op het liedje.
De productie is misschien wel té netjes. Alles is gladgestreken, gepolijst en afgestemd op de hedendaagse popstandaard.
En precies daardoor blijft er zo weinig hangen.
Het nummer kabbelt vriendelijk voorbij.
Niet irritant.
Niet slecht gezongen.
Maar ook totaal niet spannend.
Een beetje zoals achtergrondmuziek in een kledingwinkel waar niemand bewust naar luistert.
En dat is misschien wel de hardste conclusie.
De titel Algorithm blijkt uiteindelijk onbedoeld perfect gekozen.
Want het nummer voelt alsof een computer heeft berekend welke elementen een moderne popsingle moet bevatten.
Alle vakjes zijn afgevinkt.
Alleen vergeten ze één ding.
Emotie.
Persoonlijkheid.
Een reden om nog een keer op play te drukken.
⭐ Sterrenbeoordeling
★★☆☆☆
Cijfer: 5,2
Hitpotentie: 6,8
🤖 Een treffende titel, maar helaas ook een treffend voorbeeld van muziek die klinkt alsof ze door een algoritme is samengesteld. Natalie Imbruglia zingt nog altijd prima, maar Algorithm blijft steken in veilige, standaardpop zonder eigen gezicht. Jammer, want zij kan zoveel beter
Geen opmerkingen:
Een reactie posten