Soms lijkt een band een nieuwe single uit te brengen en eigenlijk tegen zichzelf te zeggen: "Weet je nog hoe we vroeger klonken?" Niet om nostalgisch te worden, maar om weer even dat oude vuur op te zoeken. Kensington doet precies dat met Take It As A Man.
En die titel is behoorlijk toepasselijk.
Want dit nummer geeft geen vriendelijk tikje op de schouder.
Dit is een uppercut.
Vanaf de eerste seconden hoor je dat Kensington hier niet kiest voor de grote stadionroute met armen in de lucht en duizenden telefoonlampjes. Nee, dit klinkt ruwer. Directer. Alsof iemand de versterkers weer een stukje harder heeft gezet en gezegd heeft: "Jongens, laten we gewoon weer eens een band zijn."
En eerlijk?
Dat staat ze goed.
Take It As A Man grijpt terug naar de periode waarin Kensington dichter tegen poppunk en alternatieve rock aanschuurde. Meer energie, meer snelheid, meer scherpe randjes. Minder de zorgvuldig gebouwde stadionmachine en meer het gevoel van een zweterige zaal waar de muren net iets te dichtbij staan.
Dat is een fijne verandering.
De gitaren hebben weer meer aanval. De drums duwen het nummer vooruit en de productie voelt minder alsof alles tot op de millimeter gepolijst moest worden. Natuurlijk blijft het Kensington — ze gaan niet ineens klinken als een onbekende punkband uit een kelder — maar er zit meer urgentie in.
Meer pit.
Meer lef.
Wat vooral werkt, is dat de band niet probeert jonger te klinken dan ze zijn. Dat is altijd gevaarlijk. Je krijgt dan van die momenten waarop oudere bands ineens doen alsof ze net TikTok ontdekt hebben. Niemand wil dat zien.
Kensington kiest slimmer: ze halen energie uit hun verleden zonder zichzelf te kopiëren.
De zang draagt het nummer sterk. Groot genoeg voor de zalen waarin ze inmiddels spelen, maar met meer agressie en spanning dan sommige recentere nummers. Er zit weer een bepaalde honger in. En dat is precies wat deze track nodig had.
Het refrein is uiteraard nog steeds gemaakt om meegezongen te worden. Kensington blijft Kensington. Ze kunnen waarschijnlijk niet eens een klein refrein schrijven als ze het proberen. Maar deze keer zit er meer gewicht achter.
Het voelt verdiend.
Is dit een totale revolutie?
Nee.
Maar dat hoeft ook helemaal niet.
Sterker nog: de grootste verrassing van Take It As A Man is juist dat Kensington weer een beetje klinkt als Kensington voordat ze gigantisch werden.
En soms is terugkijken de beste manier om vooruit te gaan.
Eindoordeel:
★★★★☆
Cijfer: 8,4
Hitpotentie: 8,6
🥊 Een stevige uppercut van een single. Minder stadionglans, meer oude energie. Kensington vindt de poppunk-randjes terug zonder te vergeten hoe je een groot refrein schrijft.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten