Er zijn bands waarbij een nieuwe single nooit gewoon een nieuwe single is. Bij U2 komt er altijd meteen een groter idee mee. Een boodschap. Een symbool. Een zin die waarschijnlijk ergens heel groot op een scherm achter Bono verschijnt terwijl hij naar de horizon kijkt.
Subtiel?
Niet altijd.
Maar ja… dat is U2.
COEXIST (I Will Bless The Lord At All Times?) is eigenlijk al een typische U2-titel voordat je één noot hebt gehoord. Groot, spiritueel en niet bang om universele thema’s aan te raken. Waar andere bands zingen over een kapotte relatie of een avondje uit, kijkt U2 liever meteen naar de mensheid.
Gewoon een klein onderwerpje voor tussendoor.
Vanaf het begin hoor je die herkenbare sfeer. De ruimte in het geluid. De manier waarop de muziek niet alleen een liedje wil zijn, maar een gevoel wil neerzetten. The Edge blijft daarin natuurlijk essentieel. Zijn gitaarspel draait nooit om zoveel mogelijk noten spelen, maar om herkenbaarheid.
Eén akkoord.
Eén echo.
En je weet wie het is.
Dat blijft bijzonder.
Bono zingt zoals Bono zingt: vol overtuiging. En dat is tegelijk zijn grootste kracht én waarom sommige mensen moeite hebben met U2. Hij fluistert zelden iets. Bij Bono voelt zelfs een boodschappenlijst soms alsof hij vrede op aarde probeert te brengen.
Maar eerlijk is eerlijk:
hij meent het.
En dat hoor je.
Het spirituele karakter van COEXIST zal niet iedereen aanspreken. Voor sommige luisteraars zal het groots en inspirerend voelen. Voor anderen misschien iets te veel alsof iemand een motivatieposter op muziek heeft gezet.
U2 balanceert al veertig jaar op die lijn.
Maar wanneer het werkt, kunnen weinig bands dat soort grootsheid zo goed brengen.
Muzikaal voelt het nummer vooral als een terugkeer naar de meer beschouwende kant van de band. Minder stadionrock, meer sfeer. Meer zoeken dan schreeuwen.
En dat past eigenlijk goed bij waar U2 nu staat.
Ze hoeven niemand meer te overtuigen dat ze groot zijn.
Dat weten we inmiddels.
Nu is de vraag vooral: kunnen ze nog raken?
Hier lukt dat grotendeels.
Niet omdat het hun beste werk ooit is.
Niet omdat het een nieuwe One of With or Without You wordt.
Maar omdat je nog steeds een band hoort die ergens in gelooft.
En in een cynische muziekwereld is dat misschien al behoorlijk bijzonder.
Eindoordeel:
★★★★☆
Cijfer: 8,1
Hitpotentie: 7,4
🕊️ Typisch U2: groots, spiritueel en vol overtuiging. Soms bijna té groot voor zijn eigen schoenen, maar zelfs dan loopt niemand zo herkenbaar als U2
https://youtu.be/WjaxIIp1NDg?si=GgUUxr5PCAhwUnkU
Geen opmerkingen:
Een reactie posten