Soms hoor je een paar seconden muziek en denk je meteen: Frankrijk. Niet omdat er iemand met een stokbrood door de studio loopt of omdat er op de achtergrond een accordeon staat te huilen. Nee, omdat sommige Franse artiesten een bepaalde elegantie hebben die bijna niet te kopiëren valt.
Sébastien Tellier is daar al jaren een meester in.
Met Attraction, samen met Juliette Armanet, levert hij precies zo’n nummer af: stijlvol, sensueel en een beetje vreemd.
Precies zoals het hoort.
Vanaf de eerste seconden hangt er een heerlijke Franse elektronische sfeer overheen. Strakke baslijnen, warme toetsen en een productie die inderdaad doet denken aan de luxere kant van Daft Punk.
Niet de harde robotkant.
Meer de kant van Random Access Memories: glimmende discoballen, zachte verlichting en muzikanten die duidelijk weten dat stilte soms net zo belangrijk is als geluid.
Kort gezegd:
chique funk.
De combinatie Tellier en Armanet werkt verrassend goed. Tellier heeft altijd iets mysterieus in zijn stem. Alsof hij je iets vertelt waarvan je niet zeker weet of je het mag weten. Juliette Armanet brengt daar warmte tegenover. Haar stem geeft het nummer een menselijke laag waardoor het niet alleen een stijlvolle productieoefening wordt.
Want dat is altijd het gevaar bij dit soort muziek.
Het kan zó mooi gemaakt zijn dat het bijna een designstoel wordt.
Prachtig om naar te kijken.
Maar zit hij lekker?
Gelukkig wel.
Attraction heeft gevoel.
De groove beweegt rustig maar onweerstaanbaar. Geen nummer dat de dansvloer binnenstormt, maar eentje die langzaam dichterbij komt. Het hoeft niet te schreeuwen om aandacht. Het weet zelf al dat het goed gekleed is.
Heel Frans eigenlijk.
Waar veel moderne pop alles groter wil maken, kiest dit nummer voor verfijning. Kleine details. Subtiele veranderingen. Een sfeer die belangrijker is dan de snelle hit.
En eerlijk: daar mogen we blij mee zijn.
Het doet denken aan een nachtelijke autorit door Parijs. Natuurlijk de filmversie van Parijs, niet de echte versie waar je twintig minuten zoekt naar een parkeerplek en iemand boos toetert.
Maar dat beeld verkoopt minder goed.
Het enige nadeel?
Misschien is het bijna té perfect gestileerd. Je mist heel even een krasje, een beetje chaos.
Maar ja.
Soms mag schoonheid ook gewoon schoonheid zijn.
Eindoordeel:
★★★★½
Cijfer: 8,7
Hitpotentie: 7,8
🇫🇷🪩 Een stijlvolle Franse synthpopparel met een vleugje Daft Punk. Elegant, warm en heerlijk chic — alsof een discobal ineens besloot volwassen te worden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten