Een nummer van Sade coveren is gevaarlijk terrein. Heel gevaarlijk zelfs. Dat is een beetje alsof je zegt: “Ik ga even een nieuwe versie van een perfecte espresso maken.” Prima, maar hij was eigenlijk al perfect. Wat ga je toevoegen? Slagroom? Discoballen? Een influencer met een ringlamp?
Gelukkig begrijpt Wasia Project precies wat je met Smooth Operator moet doen.
Niet groter maken.
Niet moderner maken.
Maar dieper laten ademen.
En verrassend genoeg: nóg jazzier maken.
De originele versie uit 1984 is natuurlijk een monument. Die stem van Sade Adu, die soepele groove, die nachtclubachtige elegantie. Een nummer dat klinkt alsof het geboren is met een glas rode wijn in de hand en nooit haast heeft gehad.
Wasia Project probeert gelukkig niet om dat te kopiëren.
Deze liveversie voelt alsof ze het nummer uit een luxe jaren 80-club halen en verplaatsen naar een kleine jazzbar om twee uur ’s nachts. Minder glamour, meer rook in de lucht. Minder perfecte afstandelijkheid, meer menselijkheid.
Vanaf de eerste tonen merk je het verschil. De piano krijgt meer ruimte. De timing is losser. Kleine muzikale accenten mogen blijven hangen. Waar het origineel bijna zijdezacht voorbij glijdt, laat deze versie de rafeltjes horen.
En dat werkt.
De stem van Olivia Hardy is natuurlijk totaal anders dan die van Sade. En dat moet ook. Een imitatie zou kansloos zijn geweest. Ze kiest voor haar eigen aanpak: kwetsbaarder, speelser en iets minder mysterieus. Daardoor krijgt het nummer een nieuwe kleur.
De arrangementen zijn misschien wel het sterkste punt. Alles klinkt organisch. De muzikanten luisteren naar elkaar. Er zit ruimte tussen de noten. En ja — dat klinkt als zo'n typische jazzopmerking van iemand met een dure koptelefoon, maar hier klopt het gewoon.
De magie zit juist in wat ze níét spelen.
Dat maakt deze uitvoering bijzonder.
De sfeer schuift richting jazz, soul en bijna klassieke nachtclubmuziek. Alsof Norah Jones en moderne alternatieve pop elkaar ergens halverwege ontmoeten.
Natuurlijk blijft het origineel onaantastbaar. Sommige nummers zijn simpelweg cultureel erfgoed. Daar kom je niet even overheen met een leuke cover.
Maar dat probeert Wasia Project ook niet.
Ze buigen respectvol en openen daarna gewoon een andere deur.
En achter die deur blijkt verrassend veel moois te liggen.
Eindoordeel:
★★★★½
Cijfer: 8,8
Hitpotentie: 7,6
🎷 Een elegante cover die begrijpt waarom het origineel geweldig was. Minder jaren 80-glans, meer nachtelijke jazzclub. Sade blijft de koningin, maar Wasia Project geeft haar klassieker een prachtige jas.https://youtu.be/uV1SjtCwKhM?si=6AtxwvLVaMPY2obg
Geen opmerkingen:
Een reactie posten