Soms ontstaat er een vreemde situatie als muziekliefhebber: je hoort een nummer waarvan je hoofd zegt: “Dit gaat werken.” De streamingcijfers zie je bijna al binnenrollen, de radiostations staan klaar, duizenden mensen gaan dit straks meezingen.
Maar je gevoel zegt:
“Mwah… ik vind het eigenlijk niks.”
Welkom bij Alex Warren met Passenger.
Een nummer dat waarschijnlijk veel mensen gaat raken, maar waarbij je zelf misschien gewoon niet instapt.
En dat mag ook.
Niet elke trein is voor iedereen.
Vanaf de eerste seconden hoor je waarom dit commercieel slim gemaakt is. De melodie is groot, de emotie duidelijk aanwezig en de productie weet precies welke knoppen ingedrukt moeten worden.
Het is moderne emotionele pop volgens het grote handboek.
Pagina één: kwetsbaar beginnen.
Pagina twee: langzaam groeien.
Pagina drie: iedereen met de handen omhoog.
En eerlijk: Warren doet dat goed.
Je hoort in de verte inderdaad een beetje Gotye. Niet omdat het een kopie is, maar door dat gevoel van dramatische alternatieve pop: een opvallende stem, een beetje breekbaarheid en een nummer dat groter wil worden dan alleen een simpel refrein.
Alleen…
Bij Gotye zat er iets vreemds.
Iets ongemakkelijks.
Een hoekje dat niet helemaal recht stond.
Bij Passenger voelt alles juist heel zorgvuldig rechtgezet.
En dat is precies mijn probleem.
Het is bijna té goed ontworpen.
Een beetje alsof je een huis binnenkomt waar alles perfect ingericht is. Mooie meubels, dure lampen, alles klopt. Maar ergens mis je dat ene oude versleten stoeltje waardoor je weet dat er echt iemand woont.
Alex Warren zingt sterk. Dat moet gezegd worden. Zijn stem heeft emotie en hij weet hoe hij spanning moet opbouwen.
Maar raakt het?
Dat is persoonlijk.
Bij mij minder.
Soms hoor je de emotie meer dan dat je hem voelt.
Toch begrijp ik volledig waarom dit een Record of the Week kan zijn.
Want hitpotentie?
Enorm.
Dit is gemaakt voor grote momenten. Voor radio. Voor playlists. Voor mensen die in de auto ineens iets harder gaan zingen bij het refrein.
Het is toegankelijk zonder goedkoop te klinken.
En dat is ook een kwaliteit.
Een nummer hoeft niet jouw favoriet te zijn om goed gemaakt te zijn.
Soms kun je gewoon erkennen:
“Niet mijn ding… maar dit gaat scoren.”
Eindoordeel:
Cijfer: 7,0
Hitpotentie: 9,2
🌟 Record of the Week
🚗 Een nummer waarbij mijn smaak en de hitvoorspelling ruzie krijgen. Ik stap zelf niet helemaal in bij Passenger, maar de kans is groot dat heel veel anderen deze rit wél willen maken. Een vleugje Gotye, veel emotie en een gigantische commerciële motor
https://youtu.be/RGq8HhCxYrM?si=Ra0flvF_hhQAAf73
Geen opmerkingen:
Een reactie posten