Sommige artiesten hebben één nummer dat zo groot is geworden dat het bijna als een enorme schaduw achter ze blijft lopen. Vraag iemand naar Carly Simon en negen van de tien keer komt meteen:
“Ja, You’re So Vain.”
Alsof een carrière van tientallen jaren even netjes in één doosje wordt gestopt.
Maar Carly Simon is natuurlijk veel meer dan dat.
En Howl laat juist een andere kant horen.
Geen simpele poging om nog eens dat oude succes te herhalen. Geen “kom, we maken gewoon You’re So Vain deel twee en hopen dat niemand het merkt.”
Gelukkig niet.
Dit is een ander verhaal.
Een andere sfeer.
En juist daarom interessant.
Vanaf het begin hoor je waarom Carly Simon altijd bijzonder is geweest. Niet alleen de stem, maar vooral de manier waarop ze vertelt. Ze zingt niet alleen woorden. Ze lijkt herinneringen neer te leggen.
Er zit leven in.
Dat kun je niet namaken.
Een jonge artiest kan technisch geweldig zingen, maar ervaring hoor je. Elke kras, elke verandering, elke emotie zit ergens verstopt.
En Howl gebruikt dat.
De titel klinkt bijna wild.
Een huil.
Een schreeuw.
Maar het nummer hoeft helemaal niet groot en overdreven te worden om kracht te hebben. Het zit juist in de beheersing. Een ingetogen spanning. Alsof iemand niet alles vertelt, maar genoeg zodat je begrijpt wat eronder zit.
Dat is vaak sterker.
Muzikaal blijft ze dicht bij haar kracht als singer-songwriter. Geen overproductie. Geen moderne laag eroverheen omdat iemand bang is dat jongeren anders niet luisteren.
Gewoon een lied.
Een stem.
Een sfeer.
Wat een opluchting eigenlijk.
In een tijd waarin veel nummers klinken alsof ze door een vergadering zijn geschreven, voelt dit persoonlijker.
Niet perfect glad.
Maar echt.
En ja, natuurlijk zal iedereen haar blijven vergelijken met haar grootste klassiekers. Dat is het lot van artiesten die ooit iets iconisch hebben gemaakt.
Maar soms moet je stoppen met wachten op hetzelfde gevoel van vroeger.
Nieuwe muziek hoeft geen oude herinnering te vervangen.
Het mag gewoon naast elkaar bestaan.
Howl is misschien geen wereldhit.
Maar het is wel een bewijs dat Carly Simon meer is dan nostalgie.
Een mooi nummer van iemand die nog steeds weet hoe je een verhaal vertelt.
Eindoordeel:
Cijfer: 8,2
Hitpotentie: 6,5
🐺 Geen nieuwe You’re So Vain — en dat hoeft ook niet. Howl laat een andere Carly Simon horen: volwassen, sfeervol en vooral mooi verteld. Soms is een fluisterende huil sterker dan een schreeuw.
https://youtu.be/UTi2kk2Ocp0?si=vH61T-O_t1vh9JP9
Geen opmerkingen:
Een reactie posten