Er zijn dingen die je verwacht van Belle and Sebastian: intelligente teksten, charmante melodieën, een beetje melancholie, mensen die in een café nadenken over het leven terwijl hun thee koud wordt.
Wat je minder verwacht?
Een voetbalanthem.
En toch staan we hier.
Verdikke, Belle and Sebastian heeft gewoon een nummer gemaakt waarbij je bijna verwacht dat iemand met een sjaal boven zijn hoofd begint mee te zingen. De band die normaal klinkt alsof ze een dagboekpagina op muziek zetten, heeft ineens de deur naar het stadion opengezet.
En het gekste?
Het werkt nog ook.
It Only Takes One Lion klinkt vanaf het begin opvallend vrolijk. Geen ingewikkelde indieconstructie waarbij je eerst drie luisterbeurten nodig hebt om te ontdekken waar het refrein zit. Nee hoor: melodie erin, keyboard aan, glimlach erbij.
Bijna verdacht toegankelijk.
De synths en vrolijke keyboardlijnen geven het nummer een heerlijke jaren 80-popkleur. Je hoort inderdaad een beetje de speelsheid van Bananarama en de elegante elektronische popgevoeligheid van Pet Shop Boys. Niet de donkere kant van de jaren 80, maar die kant waar iedereen iets te kleurrijke kleding droeg en dacht: ach, waarom ook niet?
En precies daar zit de charme.
Want Belle and Sebastian blijft gelukkig Belle and Sebastian. Achter die vrolijke buitenkant zit nog steeds slim songschrijven. Het is niet zomaar een simpel meezingnummer. De melodieën zitten goed in elkaar, de arrangementen zijn zorgvuldig en er zit nog altijd die typische knipoog in.
Alsof ze zelf ook een beetje moeten lachen om het idee:
"Zijn wij nu echt een voetbalnummer aan het maken?"
Ja jongens.
Dat zijn jullie.
De stem van Stuart Murdoch blijft de perfecte gids door deze vrolijke chaos. Hij klinkt nog steeds alsof hij liever een boek leest dan een strafschop neemt, en juist daarom is het zo leuk. Het contrast tussen zijn zachte voordracht en de opgewekte productie maakt het nummer.
Is het hun diepste werk ooit?
Nee.
Is het hun meest emotionele moment?
Ook niet.
Maar moet alles altijd maar diep en zwaar zijn? Soms mag muziek ook gewoon drie minuten plezier zijn zonder daarna een therapiesessie nodig te hebben.
En dat vergeet de alternatieve muziekscene nog weleens.
It Only Takes One Lion is precies wat de titel belooft: optimistisch, samen en met een beetje stadiongevoel.
Een indieband die een voetbalanthem maakt.
Het jaar blijft verrassingen leveren.
Eindoordeel:
★★★★☆
Cijfer: 8,2
Hitpotentie: 8,1
🦁 Belle and Sebastian trekt verrassend de voetbalsjaal aan. Een vrolijke synthpopanthem met een vleugje Bananarama en Pet Shop Boys — en vooral heel veel plezier.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten