Er zijn bands die na ruim twintig jaar nog steeds proberen hetzelfde kunstje te doen.
Gelukkig hoort The Strokes daar niet bij.
Met Going Shopping laten Julian Casablancas en zijn band opnieuw horen dat ze nog altijd graag experimenteren. Alleen pakt dat deze keer niet op alle fronten even sterk uit.
Vanaf de eerste seconden klinkt Going Shopping als een typische Strokes-song. Die losse groove, de slordig-ogende maar zorgvuldig opgebouwde gitaren en de nonchalante houding zijn nog altijd aanwezig. Dat is prettig, want juist dat achteloze karakter maakte de band ooit zo bijzonder.
Je hebt nooit het idee dat ze heel hard hun best doen.
En dat is precies hun stijl.
Toch valt één ding direct op.
De zang.
Er zit behoorlijk wat autotune of vocale bewerking over de stem van Julian Casablancas. Niet extreem zoals in sommige hedendaagse popproducties, maar wel genoeg om af en toe af te leiden.
En eerlijk gezegd is dat jammer.
Casablancas heeft helemaal geen perfecte stem nodig.
Juist die kleine rafelrandjes maken hem interessant.
Niet alles hoeft gladgestreken te worden.
Sterker nog: The Strokes waren ooit groot geworden doordat ze juist níét gepolijst klonken.
Muzikaal blijft het nummer gelukkig overeind. De gitaren grijpen mooi in elkaar en de ritmesectie houdt alles lekker losjes. Er zit een aanstekelijke flow in die ervoor zorgt dat Going Shopping prettig blijft luisteren.
Geen wereldschokkende compositie.
Wel een degelijk Strokes-nummer.
De videoclip verdient ook aandacht. Die heeft iets licht absurds, bijna speels, waardoor hij af en toe doet denken aan het werk van Paul Simon. Niet letterlijk qua muziek, maar wel in de manier waarop gewone situaties een bijna surrealistische draai krijgen.
Dat geeft de video charme.
Het voelt alsof de band zichzelf niet al te serieus neemt.
En dat is verfrissend.
Toch blijft het gevoel hangen dat Going Shopping nét niet het niveau haalt van de absolute hoogtepunten uit hun carrière. Daarvoor mist het nummer een melodie die zich echt vastbijt en een refrein dat je dagen later nog neuriet.
Maar misschien is dat ook niet de bedoeling.
Misschien wilden The Strokes gewoon een ontspannen, eigenzinnige rocksingle maken.
En daarin slagen ze zeker.
Alleen blijft de vraag knagen:
had die autotune echt gehoeven?
⭐ Sterrenbeoordeling
★★★★☆
Cijfer: 8,1
Hitpotentie: 7,8
🛒🎸 The Strokes klinken nog altijd heerlijk eigenwijs op Going Shopping. De groove en de gitaren zijn onmiskenbaar Strokes, maar de vocale effecten halen af en toe wat karakter weg. De speelse videoclip, die soms doet denken aan de eigenzinnigheid van Paul Simon, maakt gelukkig veel goed. Een goede single, maar geen nieuwe klassieker.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten