Deep Sea Diver - Shovel (Official Video)

Met Shovel, de nieuwste single van Deep Sea Diver, geven ze een veelbelovende voorproef van hun aankomende album Billboard Heart, dat op 28 februari verschijnt. Het nummer voelt alsof je langzaam graaft in je eigen emoties – laag voor laag, met een flinke dosis melancholie en intensiteit.

De gitaarlijnen zijn zowel scherp als dromerig, alsof ze niet kunnen beslissen of ze willen snijden of troosten. De zang van Jessica Dobson is, zoals altijd, krachtig en vol emotie, met een rauw randje dat je meteen pakt. Het refrein bouwt zich op tot een moment dat voelt als een catharsis – alsof ze eindelijk vindt waar ze naar zocht.

Maar eerlijk? Het nummer blijft nét iets te lang hangen in dezelfde groove. Je vraagt je halverwege af of die "schop" misschien wat harder had kunnen graven naar een verrassend element. Toch blijft het een indrukwekkende track, met een productie die subtiel maar effectief is.

Score: 7,5/10 (Want soms is het proces van graven net zo interessant als wat je vindt.)

Victor Solf - Le meilleur de toi (Vidéo officielle)

Met Le Meilleur de Toi bewijst Victor Solf dat hij niet zomaar muziek maakt – dit is theater in audiovorm. Het nummer klinkt alsof het bedoeld is voor een podium met fluwelen gordijnen en een spotlight, terwijl hij je diep in de ogen kijkt en zingt over alles wat beter kan.

De instrumentatie is groots en meeslepend, met strijkers die je bijna letterlijk bij de hand nemen en een piano die klinkt alsof hij rechtstreeks uit een romantisch Frans drama komt. Solf’s stem is intens en dramatisch, met precies genoeg emotie om je mee te slepen zonder dat het te zwaar wordt. Het voelt alsof hij een monoloog houdt in een film, terwijl jij op het puntje van je stoel zit.

Toch is Le Meilleur de Toi niet voor iedereen. Het theatrale karakter kan overweldigend zijn, en je moet echt in de stemming zijn om deze emotionele achtbaan te waarderen. Maar als je dat bent, laat Victor Solf je precies zien waarom hij een meester is in het maken van muziek die voelt als een complete performance.

Score: 8/10 (Want zelfs als je niet van theater houdt, is dit moeilijk te negeren.)

Squid - Building 650 (Official Video)

Met Building 650 bewijst Squid opnieuw dat ze niet bang zijn om te experimenteren. Het nummer klinkt als een sonische bouwplaats, vol gelaagde ritmes, onverwachte wendingen en een snufje georganiseerde chaos. Het is alsof ze een muzikaal bouwwerk hebben opgetrokken, compleet met scheve hoeken en onvoorspelbare liftschachten.

De drums klinken alsof ze op elk moment uit de rails kunnen lopen, maar somehow blijft alles overeind. De baslijn is strak en nerveus, terwijl de vocalen ergens tussen urgentie en complete waanzin balanceren. Het voelt alsof de band een architecturaal meesterwerk probeert te vertalen naar geluid – en het is fascinerend, al is het niet per se gemakkelijk te behappen.

Toch is Building 650 niet voor iedereen. Het is rauw, uitdagend en soms net iets te ingewikkeld om echt van te genieten zonder dat je hersenen overuren draaien. Maar dat is precies de charme van Squid: ze maken geen muziek voor de massa, maar voor wie houdt van iets dat schuurt en prikkelt.

Doves - Cold Dreaming

Met Cold Dreaming laten de Doves horen dat melancholie nog nooit zo warm heeft geklonken. Als voorbode van hun nieuwste album Constellations For The Lonely voelt dit nummer als een lange winterwandeling onder een sterrenhemel – koud, mysterieus, maar vol subtiele schoonheid.

De kenmerkende dromerige sfeer van de Doves is volledig aanwezig, met gelaagde gitaren en etherische synths die je het gevoel geven dat je zweeft. De vocalen klinken alsof ze recht uit een mistige vallei komen – kwetsbaar en intens, alsof de zanger een geheim probeert te delen dat hij zelf nog niet helemaal begrijpt.

Het nummer bouwt langzaam op, bijna aarzelend, tot het plotseling uitbarst in een instrumentale climax die je helemaal meesleept. Het is een voorproefje van een album dat belooft zowel introspectief als groots te zijn – precies wat je van de Doves wilt.

Toch blijft de vraag hangen: is het vernieuwend? Misschien niet, maar wie wil dat ook als de Doves zo goed zijn in wat ze doen? Soms is vertrouwde melancholie alles wat je nodig hebt.

Score: 8/10 (Want als dit een voorproefje is, kan het album niet snel genoeg komen.)

Japanese Breakfast - Orlando in Love (Official Lyric Video)

Met Orlando in Love levert Japanese Breakfast een single af die klinkt alsof het rechtstreeks uit een mistige droom komt. Onder de vleugels van producer Blake Mills is dit nummer melancholisch tot op het bot, maar met genoeg subtiliteit om je te blijven boeien. Het voelt als een liefdesbrief die nooit verstuurd is – fragiel, persoonlijk en vol emotionele lagen.

De productie is, zoals je van Blake Mills mag verwachten, gelaagd en verfijnd. Elke noot voelt zorgvuldig geplaatst, alsof je een kunstwerk bewondert waar niemand ooit overheen mag tekenen. Michelle Zauner’s stem zweeft door de melancholische melodie met een zachtheid die je bijna vergeet dat er waarschijnlijk een hoop tranen aan voorafgingen.

Maar, zoals dat met zulke subtiele nummers gaat, moet je wel in de stemming zijn. Het is prachtig, maar misschien niet het eerste wat je opzet als je even je hoofd wilt leegmaken – tenzij je een klein existentialistisch moment wilt beleven.

Score: 8,5/10 (Want als melancholie zo mooi klinkt, wie heeft dan nog blijdschap nodig?)