🎧 Thomas Azier – Twenty Twenty-Three
Thomas Azier maakt geen muziek voor mensen die graag alles meteen begrijpen. Twenty Twenty-Three klinkt alsof hij midden in de nacht door een verlaten stad loopt, ergens tussen nostalgie en complete vervreemding in. En jij loopt mee. Omdat je geen idee hebt waar het heen gaat, maar het wel interessant blijft.
Vanaf de eerste seconde zit je in die typische Azier-sfeer: synths die koud aanvoelen maar toch emotie hebben, een stem die klinkt alsof hij tegelijkertijd dichtbij en onbereikbaar is, en een productie die meer sfeer neerzet dan echt een liedje probeert te zijn.
En dat is meteen de kracht van Twenty Twenty-Three. Dit is geen traditionele popsong met een duidelijk refrein en een “nu moet je meezingen”-moment. Dit is eerder een stemming. Een momentopname van iemand die terugkijkt op een jaar, een tijd, een gevoel – en er niet helemaal uitkomt.
De titel alleen al maakt het interessant. Twenty Twenty-Three voelt niet als een herinnering aan een specifiek jaar, maar eerder aan alles wat dat jaar symboliseerde: vermoeidheid, verwarring, te veel nieuws, te weinig rust. Het nummer heeft iets afstandelijks, maar juist daardoor komt het binnen.
⭐ Eindoordeel
★★★★☆ (4/5)
Cijfer: 8,5
Hitpotentie: 6,9
Geen grote hit, maar wel een nummer dat blijft hangen. Zoals een herinnering waar je niet om gevraagd hebt, maar die toch steeds terugkomt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten