🎧 The Boxer Rebellion – The Second I’m Asleep
Nostalgisch vooruitkijken, maar wel met wallen onder de ogen
Er zijn bands die zichzelf opnieuw uitvinden. En er zijn bands zoals The Boxer Rebellion die denken: waarom zouden we? Wij waren al goed. En eerlijk… ze hebben een punt.
The Second I’m Asleep voelt als thuiskomen in een huis waar alles nog hetzelfde staat, maar jij zelf een beetje veranderd bent. Diezelfde warme gitaren, diezelfde melancholie, die stem van Nathan Nicholson die klinkt alsof hij altijd nét iets te laat beseft wat er speelt. En toch… zit er iets anders onder. Iets rustigers. Iets dat minder wil bewijzen.
🎧 De sound: vertrouwd, maar niet lui
Vanaf de eerste nummers hoor je het meteen: dit is The Boxer Rebellion. Geen experimenten waar je bang van wordt, geen rare uitstapjes. Gewoon die typische mix van indie, emotie en subtiliteit.
Maar het verschil zit in de houding. Waar ze vroeger nog wel eens probeerden te overtuigen, klinkt dit album alsof ze het al lang geaccepteerd hebben. Minder drang, meer berusting. En dat maakt het ergens sterker.
De gitaren zweven, de ritmes zijn beheerst, en alles krijgt de ruimte om te ademen. Het is muziek die niet duwt, maar trekt. Heel langzaam. Tot je er ineens middenin zit.
🎤 De emotie: klein houden werkt beter
Nicholson zingt hier niet om indruk te maken. Hij zingt omdat hij iets kwijt moet. En dat hoor je. Geen grote uithalen, geen theatrale momenten – gewoon een constante stroom van gevoel die onder de oppervlakte blijft borrelen.
Het album gaat over tijd, verlies, herinneringen. Niet op een zware manier, maar meer zoals je er zelf soms aan denkt: tussen twee momenten door, zonder dat je er echt voor gaat zitten.
P
🔁 Hoogtepunten en valkuilen
Er zitten sterke momenten op dit album – nummers die langzaam groeien en je pas later raken. Maar er zijn ook momenten waarop het nét iets te veilig wordt.
Soms wil je dat ze even uit de bocht vliegen. Even iets kapotmaken. Maar dat doen ze niet. En dat is tegelijk de kracht én de zwakte van dit album.
Het blijft mooi. Maar soms té mooi.
⚖️ Eindoordeel
Cijfer: 8,1
Hitpotentie: 7,2
Dit is geen album dat schreeuwt om aandacht. Dit is er eentje die naast je gaat zitten en blijft. Niet spectaculair, wel betrouwbaar.
o
Geen opmerkingen:
Een reactie posten