🎧 FLEA – Honora
Jazz, liefde en een trompet die meer zegt dan de meeste zangers
Je verwacht veel van Flea. Chaos. Energie. Baslijnen die tegen muren oplopen. Wat je niet direct verwacht, is een warm jazzalbum dat klinkt alsof iemand eindelijk even stil is gaan zitten.
Honora is geen ego-project en ook geen rare hobbyplaat van een rockster die “eens iets anders wilde proberen”. Dit voelt oprecht. Alsof Flea even alle drukte van zich af heeft geschud en terug is gegaan naar waar zijn liefde voor muziek ooit begon: jazz, improvisatie, gevoel.
Vanaf de eerste tonen hoor je dat dit album niet draait om perfectie of grote gebaren. Het draait om sfeer. Trompetpartijen die soms aarzelend zijn, soms juist verrassend zelfverzekerd, en arrangementen die niet schreeuwen om aandacht maar gewoon rustig hun werk doen.
En juist daardoor werkt het zo goed.
🎺 De kracht van het album: warmte zonder pretentie
Honora is een plaat die klinkt alsof hij gemaakt is uit liefde. Liefde voor muziek, voor herinneringen, voor mensen. Het album is opgedragen aan zijn schoonmoeder en dat hoor je ergens ook terug: er zit zachtheid in. Geen stoerdoenerij, geen “kijk mij eens artistiek zijn” – gewoon iemand die iets moois probeert te maken.
De jazzinvloeden zijn duidelijk aanwezig, maar het wordt nooit moeilijk of elitair. Dit is geen plaat waar je een cursus muziektheorie voor nodig hebt. Het is jazz voor mensen die normaal geen jazz luisteren.
🎤 Die Nick Cave-samenwerking… tja
Als er dan toch iets op aan te merken valt, dan is het wel de samenwerking met Nick Cave op Wichita Lineman. Dat nummer begint nog hoopvol met lekkere gitaar en een fijne sfeer, maar daarna draait het vooral om Cave die Cave staat te zijn.
En dat is prima, want Nick Cave kan ongeveer een boodschappenlijstje voorlezen en nog steeds interessant klinken. Maar daardoor verdwijnt Flea zelf wat naar de achtergrond. Pas helemaal aan het einde mag hij weer echt meedoen.
Het is niet slecht – verre van. Maar op een album dat verder zo warm en persoonlijk voelt, is dit net iets te veel “special guest” en net iets te weinig Flea.
⚖️ Eindoordeel
★★★★☆ (4/5)
Cijfer: 8,6
Hitpotentie: 6,5
Honora is een bijzonder fijn album waar de liefde voor de wereld, Geen plaat die de hitlijsten sloopt, maar wel eentje die je graag nog eens opzet als de rest van de wereld even te druk wordt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten